مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Син нинди генә яхшылыкка ирешсәң дә, ул Аллаһтан, һәм сиңа нинди генә явызлык ирешсә дә, ул синең гаебеңнән. Сине (Мөхәммәд пәйгамбәр) бөтен кешеләргә илче итеп җибәрдек. Аллаһ шаһит булырга җитә.
لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ
lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Ләкин Аллаһ сиңа (Мөхәммәд пәйгамбәргә) вәхий кылган Коръәннең шаһитыдыр, аны Үзенең белеме белән иңдерде, фәрештәләр дә аңа шаһит булдылар. Аллаһ шаһит булырга җитә.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).
Иман китермәгән кешеләр: "Син (Мөхәммәд пәйгамбәр) түгел", - диләр. Әйт: "Минем белән сезнең арада шаһит буларак Аллаһ һәм китап белеме булган кешеләр җитә".
قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا
qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).
Әйт (Мөхәммәд пәйгамбәр): "Минем белән сезнең арагызда шаһит булырга Аллаһ җитә. Чыннан да, Ул бәндәләрен белүче һәм күрүче."
هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Ул – Аллаһ Үзенең пәйгамбәрен хак дин һәм туры юл белән җибәрде, ул динне барлык диннәрдән өстен итәр өчен. Аллаһ шаһит булырга җитә.