وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
आनी तुमी तांचो धर्म पाळटले बगर ज्यू आनी क्रिस्तांव तुमकां (मुहम्मदाक) मान्य करचे नात. म्हणचें, "खरेंच अल्लाचें मार्गदर्शन हें (खरे) मार्गदर्शन." आनी तुमकां गिन्यान (सत्य) आयले उपरांत तुमी तांच्या इत्से प्रमाण पाळ्ळें जाल्यार तुमकां अल्लाचो कसलोच राखणदार वा सहाय्यक मेळचो ना.
وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ
wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
आनी तुमी (मुहंमद) पुस्तक दिल्ल्या लोकांक सगळ्यो आयत (माहिती) दिले तरी ते तुमच्या किबलाक पाळो दिवचे नात, आनी तुमी तांचे किबला पाळचे नात. तातूंतले कांय जाण हेरांच्या किबला प्रमाण चलचे नात. आनी गिन्यान आयले उपरांत तांची इत्सा पाळ्ळी जाल्यार तुमी वायटकारांतले एक आसतले हें निश्चीत.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
हे तुमी विस्वास दवरतात! न्यायाचो पाळो दिवपी, अल्लाचे साक्षीदार जावचे, जरी तो स्वता आड वा तुमच्या आवय-बापाय आनी नात्यांतल्या लोकां आड आसलो तरी. तो (आरोपी) गिरेस्त आसूं वा गरीब आसूं, ताच्या हितांत कितें आसा तें अल्लाक चड खबर आसता. देखून सत्या पासून पयस वचपाची इत्सा करून स्वताच्या इत्से प्रमाण वचूं नाकात. आनी जर तुमी (गवाय) विकृत करतात वा दिवपाक न्हयकार दितात जाल्यार मागीर तुमी कितें करतात ताचेर अल्ला सगळ्यांक खबर आसा हें जाणून घेयात.
وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ
wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
आनी आमी तुमकां (मुहंमद) सत्य हाडून पुस्तक (अल-कुरान) धाडलां, जें आदीं उक्तें जाल्ल्या पुस्तकांची पुष्टी करता आनी तांची राखण करता, देखून अल्लान उक्तायिल्ल्या प्रमाण तांची केस थारावची आनी तुमचे कडेन आयिल्लें सत्य सोडून तांच्या इत्से प्रमाण करचें न्हय. तुमच्यांतल्या दरेका लोकां खातीर, आमी नेम आनी स्पश्ट मार्ग दितात. अल्लान इत्सा केल्ली जाल्यार ताणें तुमकां एक लोक (फक्त) केल्ले आसतले, पूण अल्ला तुमकां दिल्ल्या देणग्यां संबंदी तुमची परिक्षा घेवंक सोदता, देखून बरीं कामां करपाची सर्त करात. तुमी सगळे फकत अल्लाक परतून येतले, मागीर तुमी आदीं वाद केल्लो तो तुमकां कळयतलो,
وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ
wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).
आनी अल्लान उक्तायिल्ल्या प्रमाण तांचेमदीं गजाली थारावप आनी तांच्या इत्से प्रमाणें न्हय. आनी अल्लान तुमकां उक्तायिल्ल्या गजालींचो कांय भाग तुमकां फटोवंक नाका म्हणून तांचे कडल्यान सावधान रावचें. जर ते पयस गेले जाल्यार (अल्लान उक्तायिल्ल्या कायद्यांतल्यान), मागीर तांच्या कांय पातकांक लागून अल्ला तांचेर दुर्भाग्य हाडपाचो हेतू दवरता हें जाणून घेयात. आनी खरेंच चडशे मनीस वायट मनीस.
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ
qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).
म्हण (मुहंमद), "हे पुस्तकांतले लोक! तुमच्या धर्मांत खरे नाशिल्ल्या पद्दतीन अतिताय करची न्हय. आनी आदल्या काळांत भटकून जायत्या (लोकांक) वाट चुकयल्ल्या आनी ते स्वता सरळ मार्गांतल्यान पयस गेल्ल्या लोकांची इत्सा पाळूंक नाकात."
قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ
qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).
म्हण (हे मुहंमद) "तुमी अल्ला सोडून तुमी पूजतात त्या देवांची पुजा करपाक म्हाका बंदी आसा." म्हण, "हांव तुज्या इत्से प्रमाण वचचो ना. अशें केल्यार हांव नक्कीच वाट चुकतलों आनी मार्गदर्शन करपी लोकां मदीं हांव आसचो ना."
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ
wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).
आनी ज्याचेर अल्लाचें नांव सांगलां तें तुमी कित्याक खावचे न्हय, जेन्ना अल्लान तुमकां कितें मना केलां तें तुमकां स्पश्ट केलां, जो मेरेन तुमकां तशें करपाक लायना? आनी खरेंच जायते जाण गिन्यान नासतना आपल्या इत्सेच्या आदारान लोकांक वाट चुकयतात. उल्लंघन करपी लोकांक तुजो प्रभु चड वळखता.
قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ
qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).
म्हण (मुहंमद) "अल्लान हें बंदी घाल्या हें सिध्द करपाक शकतले अशे तुमचे गवाय हाड." ते गवाय दितात जाल्यार तुमी तांचे वांगडा गवाय दिवंक फावना (तशेंच). आमच्या श्लोकांक नाकारपी आनी परलोकाचेर विस्वास दवरनाशिल्ल्या लोकांच्या इत्सा प्रमाणें वचूं नाकात आनी ते देवा कडेन भागीदार जोडटात.
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
आनी आमी इत्सा केल्ली जाल्यार आमी त्या (श्लोक) कडेन (ताची पातळी) वयर काडटले, पूण तो संवसारा कडेन झुकलो आनी ताच्या (सकयल्या) इत्से प्रमाण चलतालो, मागीर ताची देख सुण्या सारकी, ताका धांवडायल्यार ताची जीब भायर काडटात आनी ताका दिल्यार तो जीब भायर काडटा (तशेंच). आमच्या श्लोकांक न्हयकार दिवपी लोकांची अशी बोधकथा. देखून तांकां विचार करपाक तीं काणयो सांगात.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
आनी तुमी (मुहंमद) आपल्या प्रभूक सकाळीं आनी सांजवेळार ताच्या प्रसन्नतेची आस्त बाळगून उलो मारपी लोकां कडेन धीर धर; आनी तुमचे दोळे तांकां वळोवंक नाकात (कारण) ते संवसारीक जिविताच्या रत्नांची आस्त बाळगितात; आनी ज्यांच्या काळजांतल्यान आमी आमचो उगडास करपाक दुर्लक्ष केलां, आनी तांच्या इत्सा फाटल्यान वचूं नाकात आनी तांची परिस्थिती रेखा हुंपल्या.
۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).
मागीर तांचे उपरांत उत्तराधिकारी येतले जे प्रार्थनेकडेन दुर्लक्ष करतात आनी स्वताच्या इत्से प्रमाण चलतात, देखून ते वाट चुकतले,
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى
falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.
देखून (प्रलयकाळ) ताचेर विस्वास दवरनाशिल्ल्या लोकांनी आनी तांच्या इत्से प्रमाण चलपी लोकांनी (प्रलयकाळ) पयस करुंक नाकात, जाका लागून तुमकां नाश जाता."
وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ
wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).
आनी ते अल्ला सोडून हेर उपासना करतात, ताका कसलोच स्पश्ट आदार नासतना, आनी ते विशीं तांकां (तशेंच) कसलेंच गिन्यान ना. वायटकारांक कसलोच आदार ना.
اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ
ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).
तुमी (मुहंमद) आपली इत्सा आपली देव करपी मनीस पळयला? तूं ताचो राखणदार जातलो?
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
देखून ते (तुमच्या आव्हानाक) जाप दिना जाल्यार मागीर ते फकत तांच्या इत्से प्रमाण चलतात हें जाणून घेयात. आनी अल्ला कडल्यान कितलेंय मार्गदर्शन मेळनासतना आपले इत्से प्रमाण चलपी मनशा परस चड भटक्या कोण? खरेंच अल्ला वायटकारांक मार्गदर्शन करीना.
بَلِ اتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ فَمَنْ يَّهْدِيْ مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ
balittaba‘al-lażīna ẓalamū ahwā'ahum bigairi ‘ilm(in), famay yahdī man aḍallallāh(u), wa mā lahum min nāṣirīn(a).
पूण अन्यायी लोक आपल्या इत्से प्रमाणें ज्ञान नासतना पाळटात; तर अल्लान मार्गभ्रश्ट केल्ल्या लोकांक कोण मार्गदर्शन करूंक शकता? आनी तांकां मदत करपी नाशिल्लो.
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(अल्लान म्हणलें), "हे दाऊद! आमी तुका धर्तरेचेर खलीफा (शासक) केला, देखून लोकांमदीं नितीन (केशीं) न्याय कर आनी तुज्या इत्से प्रमाण वचूंक नाकात, कारण ताका लागून तुका अल्लाच्या मार्गांतल्यान वाट चुकयतले. खरेंच अल्लाच्या मार्गांतल्यान पयस वचपी लोकांक जड ख्यास्त मेळटली, कारण तांणी हिशोबाचो दीस विसरलो."
فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ
fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).
देखून (विस्वास दवरपी लोकांक) आपोवचो आनी तुमी (मुहम्मदान) सांगिल्ले प्रमाण (विस्वास दवरून आनी उपदेश करून) रावचें आनी तांच्या इत्से प्रमाण वचूंक नाकात आनी म्हणचें, "हांव अल्लान उक्तायिल्ल्या पुस्तकाचेर विस्वास दवरतां आनी तुमकां तुमचे मदीं न्याय करपाची आज्ञा दिल्या. अल्ला हो आमचो स्वामी आनी तुमचो स्वामी. आमचे खातीर आमचीं कर्तुबां आनी तुमचे खातीर तुमचीं कर्तुबां. आमचे आनी तुमचे मदीं अल्ला आमचे मदीं आनी ते कडेन झगडीं (गरज) ना ताका (आमी) परत येतात."
ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).
मागीर आमी तुमकां (मुहंमदाक) त्या धर्माच्या शरीयत (नियम) पाळपाक लायले, देखून (शरीयत) पाळो दिवचो आनी खबर नाशिल्ल्या लोकांची इत्सा पाळची न्हय.
اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).
स्वताच्यो इत्सा आपलो देव म्हूण घेतला आनी अल्लान ताका जाणून घेवन वाट चुकयला, आनी ताच्या आयकुपाक आनी ताच्या काळजाचेर मुद्रीत करून ताच्या नदरेक पडदो लायला, ताका तुमी पळयला? मागीर अल्लान (ताका वाट चुकयल्या?) उपरांत ताका मार्गदर्शन करपाक कोण सक्षम आसा?
اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ كَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ
afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī kaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī wattaba‘ū ahwā'ahum.
तर आपल्या प्रभू कडल्यान येवपी पुराव्यांक धरून रावपी मनीस, जाचीं वायट कर्तुबां ताका सोबीत दिसपाक लायतात आनी ताच्या इत्से प्रमाण चलपी मनीस सारकोच काय?
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَۚ حَتّٰىٓ اِذَا خَرَجُوْا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ اٰنِفًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ
wa minhum may yastami‘u ilaiīk(a), ḥattā iżā kharajū min ‘indika qālū lil-ażīna ūtul-ilma māżā qāla ānifā(n), ulā'ikal-ażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wattaba‘ū ahwā'ahum.
आनी तातूंत तुमचीं उतरां (मुहंमद) आयकपी लोक आसात, पूण तुमची बाजू सोडून गेले उपरांत ते गिन्यान मेळिल्ल्यांक (पैगंबराच्या इश्टांक) म्हणटात, "तो कितें म्हणटालो?" हेच लोक, जांकां अल्लान काळजाक कुलूप लायला आनी तांच्या इत्से प्रमाण चलता.
اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ
in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.
हीं तुवें आनी तुज्या पूर्वजांनी सोदून काडिल्लीं नांवां सोडून हेर कितेंच न्हय; अल्लान तांचे खातीर कसलोच अधिकार सकयल धाडूंक ना. ते फकत अनुमान आनी तांची इत्सा जें कितें जाय तें पाळटात. पूण तांकां तांच्या प्रभू कडल्यान मार्गदर्शन मेळ्ळां.
وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ
wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).
आनी दर एका प्रकरणांत फरमान आसलो तरी तांणी (मुहंमदा) न्हयकारलो आनी ताची इत्सा पाळ्ळी.