وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
आनी आमी आमच्या सेवकाक (मुहंमद) सकयल धाडला हाचो तुमकां (कुराणाचो) दुबाव आसल्यार, मागीर ताचे सारकी एक सूर करात आनी अल्ला सोडून तुमच्या मदतगाराक आपोवचो, जर तुमी सत्यवादी आसत जाल्यार.
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).
अलीफ लम रा. हे कुराणाचे आयत बुद्धीन भरिल्ले आसात.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
तांणी (मुहंमदान) ताचो सोद लायला अशें म्हणप योग्य आसा काय? म्हणात, “तुमी सत्यवादी आसल्यार, ताचे सारको एक अध्याय (कुराण) तयार करात, आनी तुमच्यांतल्या कोणाकूय अल्ला सोडून सक्षम आसल्यार आपोवात.”
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
अलीफ लम रा. (हें) एक पुस्तक जाचे आयत वेवस्थीत मांडून मागीर सविस्तरपणान स्पश्ट केल्यात, (जें प्रगट जालें) (अल्ला) सगळ्यांत बुदवंत, सगळ्यांत पुरायपणान,
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
तांणी लेगीत म्हणलें, "ताणें (मुहंमदान) कुराण तयार केला." म्हणचें, "(तेन्ना), ताचे सारके धा सूरा (कुराण) हाडून जे तयार केल्यात आनी तुमच्यांतल्या कोणाकूय अल्ला सोडून सक्षम आसल्यार आपोवचें, जर तुमी सत्यवादी लोक आसत जाल्यार."
الۤرٰ ۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۗ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).
अलीफ लम रा. हे पुस्तकाचे (अल कुराण) स्पश्ट आयत आसात.
الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
अलिफ लम मिम रा. हे पुस्तकाचे (अल-कुराण) आयत आसात. आनी तुमच्या प्रभू कडल्यान तुमकां (मुहम्मदाक) जें पुस्तक आयलां तें खरें; पूण चडशे लोक (ताचेर) विस्वास दवरनात.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).
अलीफ लम रा. (हें) आमी तुका (मुहंमद) धाडिल्लें पुस्तक, जाका लागून तुमी देवाच्या परवानगेन लोकांक काळखांतल्यान उजवाडाक हाडूंक शकतले, (म्हळ्यार) देवाच्या, सर्वशक्तिमान, सगळ्यांत स्तुती करपासारक्या मार्गा कडेन.
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔
alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).
अलीफ लम रा. (हो सूर) (कांय) (परफेक्ट) पुस्तकांतले आयत म्हळ्यार (कांय) कुराणाचे आयत जे स्पश्टीकरण दितात.
قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا
qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).
म्हणचें, "खरें म्हणल्यार मनीस आनी जिन्न एकठांय येवन ह्या कुराणा सारकें कितें तरी तयार केलें जाल्यार तांकां अशें कितें तरी करपाक मेळचें नासलें, जरी तांणी एकामेकांक आदार केलो तरी."
قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).
म्हण (मुहंमद), "तुमकां अल्लाची एक पुस्तक हाडून दिवचें जें दोगांय परस चड मार्गदर्शक आसतलें (तोरा आनी कुराण), हांव ताचे फाटल्यान वचतलों, जर तूं सत्यवादी मनीस आसत जाल्यार."
هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ
hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).
ही अल्लाची रचणूक, देखून अल्ला सोडून हेर (तुमची उपासना) कितें रचलां तें दाखोवचें. खरें म्हणल्यार वायटकार स्पश्ट चूक करतात.
فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).
(तेन्ना) सत्यवादी आसल्यार तुमचें पुस्तक हाडून दिवचें.
صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ
Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).
शाद, कुराणान ज्यांत शिटकावणी आसात.
قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
म्हण (मुहंमद), "तुमी अल्ला सोडून कितें पुजा करतात ताचे विशीं (म्हाका) समजावचें; तांणी धर्तरे वयल्यान कितें रचलां तें म्हाका दाखोवचें वा तांणी मळब (सृश्टींत) वांटो घेतला काय ना? हाचे आदीं आशिल्लें पुस्तक (कुराण) वा (पुर्विल्ल्या लोकांच्या) गिन्यानाचो अवशेश म्हाका हाड, जर तुमी सत्यवादी आसत जाल्यार."
فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ
falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).
देखून ते खरे आसल्यार ते सारकें कितें तरी (कुराण) तयार करूं.
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ
am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).
वा तांच्या कुशीक तुज्या प्रभूचो खजिनो आसा काय ते सत्तेर आसात?
اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ
am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).
वा तांकां (अदृश्य) आयकुपाक (स्वर्गाक) शिडी आसात? मागीर तांचे मदीं आयकुपी लोक स्पश्ट पुरावे घेवन येवचे.
نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ
nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).
नउन. पेन आनी ते कितें बरयतात ताचेर,