وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
Tin, dik tak chuan an zingah hian Lehkhabu hi an lei hmanga tihdanglamtu pawl an awm a, chuti lo chuan Lehkhabu chhunga tel ve nia in ngaih a, mahse Lehkhabu atanga lo chhuak a ni lo va, "Hei hi Allah hnen atanga lo kal a ni," an ti a, mahse Allah hnen atanga lo kal a ni lo. Allah lakah thu dik lo an sawi a, mahse an hria.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
Dik tak chuan, chhan (evidence) an hnena thlen loha Allah changte sawiseltute chuan an rilru chhunga awm zawng zawng chu an tihhlawhtlin loh tur ropuina (duhna) a ni a, chutah chuan Allah hnenah humhimna dil rawh. Dik tak chuan Amah chu Engkim ngaithlatu, Engkim hmutu a ni.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ
alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).
Allah changte (engtik lai pawhin) sawiseltu mite kha i hre lo em ni? Engtin nge an hawisan theih ang?
وَّيَعْلَمَ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ
wa ya‘lamal-lażīna yujādilūna fī āyātinā, mā lahum mim maḥīṣ(in).
Tin, Kan chhinchhiahna hnialtute chuan tlanchhuahna (hrehawmna ata) an hmu dawn lo tih an hriat theih nan.