وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
און ווען זיי האבן אויסגעהערט וואָס (דער קוראַן) איז געוואָרן אַנטפּלעקט צום שליח (מוחמד), האסטו געזען ווי זייערע אויגן האָבן געטראָגן טרערן צוליב דער אמת וואָס זיי האָבן געוואוסט (פון זייערע אייגענע ביכער), זאָגנדיק: "האר, מיר האָבן געגלייבט, זאָ לאָז אונדז וויסן ביי די וואָס זענען עדות (פון דער אמת פון קוראַן און מוחמדס נביאות).
وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَۙ
wa taḍḥakūna wa lā tabkūn(a).
און דו לאכסט און וויינסט נישט,