وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
റസൂലിന് (മുഹമ്മദിന്) അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട വചനങ്ങൾ അവർ കേട്ടപ്പോൾ, അവർക്ക് (സ്വന്തം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന്) അറിയാവുന്ന സത്യം നിമിത്തം അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നത് നീ കാണുകയുണ്ടായി. അവർ പറഞ്ഞു: "നാഥാ, ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ (ഖുർആനിന്റെയും മുഹമ്മദിന്റെ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെയും) സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞങ്ങളെയും നീ രേഖപ്പെടുത്തേണമേ."
وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَۙ
wa taḍḥakūna wa lā tabkūn(a).
നീ ചിരിക്കും, കരയരുത്,