ورود به اسلام، اینجا کلیک کنید
اسلام الحق: قرآن و حدیث
(اسلام حقیقی)



موضوع - القرآن تقدم قرآن قرآن داروی مؤثری است

نتایج جستجوی آیات :
کل آیات : 5
52
Q.S الاعراف (7:52)

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

و به راستی برایشان کتابی آوردیم که آن را با علم توضیح دادیم، هدایت و رحمتی برای مؤمنان.


203
Q.S الاعراف (7:203)

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

و چون آیه‌ای برایشان نیاوری، گویند: «چرا خودت آن را نساختی؟» بگو: «من جز آنچه از پروردگارم به من وحی می‌شود، پیروی نمی‌کنم. این (قرآن) نشانه‌های آشکار از پروردگارتان و هدایت و رحمتی برای مؤمنان است.»


204
Q.S الاعراف (7:204)

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

و چون قرآن خوانده شود، به آن گوش دهید و خاموش باشید تا شاید رحم شوید.


82
Q.S الاسراء (17:82)

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا

wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).

و از قرآن آنچه را که برای مؤمنان شفا و رحمت است فرو می‌فرستیم، اما برای ستمگران جز زیان نمی‌افزاید.


44
Q.S فوسیله (41:44)

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا اَعْجَمِيًّا لَّقَالُوْا لَوْلَا فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ ۗ ءَاَ۬عْجَمِيٌّ وَّعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هُدًى وَّشِفَاۤءٌ ۗوَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرٌ وَّهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًىۗ اُولٰۤىِٕكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

wa lau ja‘alnāhu qur'ānan a‘jamiyyal laqālū lau lā fuṣṣilat āyātuh(ū), a'a‘jamiyyuw wa ‘arabiyy(un), qul huwa lil-lażīna āmanū hudaw wa syifā'(un), wal-lażīna lā yu'minūna fī āżānihim waqruw wa huwa ‘alaihim ‘amā(n), ulā'ika yunādauna mim makānim ba‘īd(in).

و اگر قرآن را به زبانی غیر عربی قرار می‌دادیم، می‌گفتند: «چرا آیاتش به روشنی بیان نشده؟» آیا (شایسته است که قرآن) به زبان غیر عربی باشد و (پیامبر) عرب؟ بگو: «آن برای مؤمنان هدایت و شفا است. و کسانی که ایمان ندارند، در گوش‌هایشان سنگینی است و آن برایشان تاریکی است. آنها مانند کسانی‌اند که از جایی دور فراخوانده می‌شوند.»