لَقَدْ كَانَ فِيْ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۗ مَا كَانَ حَدِيْثًا يُّفْتَرٰى وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
laqad kāna fī qaṣaṣihim ‘ibratul li'ulil-albāb(i), mā kāna ḥadīṡay yuftarā wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīla kulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
მართლაც, მათ ისტორიებში არის სწავლება გონიერი ხალხისთვის. (ყურანი) არ არის შეთხზული ისტორია, არამედ ადასტურებს წინა (წიგნებს), განმარტავს ყველაფერს და არის გზამკვლევი და წყალობა მათთვის, ვინც ირწმუნა.
الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ
al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).
(კერძოდ) ისინი, ვინც ირწმუნეს და ვისი გულებიც ალაჰის ხსოვნაში პოულობენ სიმშვიდეს. აჰა, მხოლოდ ალაჰის ხსოვნაში პოულობენ გულები სიმშვიდეს.