اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا
afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).
तर ते कुराणाची कदर (अभ्यास) करिनात? (कुराण) अल्ला कडल्यान नासलो जाल्यार तांकां तातूंत जायत्यो विरोधाभासी गजाली मेळटल्यो हें निश्चीत.
اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
तशेंच (काफिर तेच) अशे लोक आसात, जांकां पयलींच आपल्या प्रभू कडल्यान स्पश्ट पुरावे (कुराण) आसात, आनी ताचे फाटल्यान ताचे कडल्यान साक्षीदार येतात आनी ताचे आदीं मोयजेसाचें पुस्तक मार्गदर्शक आनी दया म्हणून आशिल्ले? ते ताचेर (कुराण) विस्वास दवरतात. जो कोण (कुरायशांच्या) पंगडां मदीं (कुराण) न्हयकारता, मागीर नरक ही ताका धोको आशिल्ली सुवात, देखून कुराणाचेर दुबाव घेवचो न्हय. खरेंच कुराण खरेंच तुमच्या प्रभू कडल्यान आयलां, पूण चडशे लोक विस्वास दवरनात.
لَقَدْ كَانَ فِيْ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۗ مَا كَانَ حَدِيْثًا يُّفْتَرٰى وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
laqad kāna fī qaṣaṣihim ‘ibratul li'ulil-albāb(i), mā kāna ḥadīṡay yuftarā wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīla kulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
खरेंच तांच्या कथांनी कारण आशिल्ल्या लोकां खातीर शिकोवप जाता. (कुराण) ही एक तयार केल्ली कथा न्हय, पूण आदल्या (पुस्तकांक) न्याय दिता, सगळें स्पश्ट करता आनी (अशें) भावार्थी लोकांक मार्गदर्शन आनी दया दिता.
كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ
każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).
अशे तरेन आमी तुमकां (मुहम्मदाक) कांय काणयो (लोकांचीं) गेल्लीं सांगतात, आनी खरेंच, आमी तुमकां आमचे वटेनच्यान एक शिटकावणी (कुराण) दिल्या.
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ
wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
आनी अशे तरेन आमी तुमकां (मुहम्मदाक) आमच्या आज्ञा प्रमाणें (कुराणाचो) आत्मो प्रगट केलो. आदीं तुमकां खबर नाशिल्लें पुस्तक (अल-कुराण) कितें आनी भावार्थ कितें, पूण आमी कुराणाक उजवाड केलो, ताचे वरवीं आमी आमच्या सेवकां मदीं आमी कोणाक जाय ताका मार्गदर्शन दिलें. आनी खरेंच, तुमी खऱ्या अर्थान (लोकांक) सरळ मार्गाक मार्गदर्शन करतात,
يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).
(म्हळ्यार) जो अल्लाचे आयत ताका वाचतना आयकता, पूण तो आयकूं नाशिल्ल्यावरी अभिमानी उरता. देखून ताका वेदनादायक ख्यास्त दिवपाची शिटकावणी दिवची.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātim mā kāna ḥujjatahum illā an qālu'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).
आनी जेन्ना तांकां आमचे स्पश्ट श्लोक वाचतात तेन्ना तांकां "तुमी सत्यवादी आसल्यार आमच्या पूर्वजांक जिवंत कर" अशें म्हणपा सोडून हेर कसलोच हरकत ना.
ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ
Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).
मागीर खरेंच आमी तें स्पश्ट करतले.