وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
खरेंच, आमी तांकां हें पुस्तक (कुराण) हाडलां, जें आमी गिन्यानाच्या आदाराचेर स्पश्ट केलां, तें भावार्थी लोकांक मार्गदर्शन आनी दया म्हूण.
وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
आनी हो कुराण अल्ला सोडून हेरांनी तयार करप अशक्य आसा; पूण (कुराण) आदल्या (पुस्तकांची) पुष्टी करता आनी ताणें स्थापन केल्यात, तातूंत दुबाव ना, सगळ्या संवसारांच्या स्वामी कडल्यान (प्रगट केल्ले) कायदे स्पश्ट करता
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
अलीफ लम रा. (हें) एक पुस्तक जाचे आयत वेवस्थीत मांडून मागीर सविस्तरपणान स्पश्ट केल्यात, (जें प्रगट जालें) (अल्ला) सगळ्यांत बुदवंत, सगळ्यांत पुरायपणान,
لَقَدْ كَانَ فِيْ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۗ مَا كَانَ حَدِيْثًا يُّفْتَرٰى وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
laqad kāna fī qaṣaṣihim ‘ibratul li'ulil-albāb(i), mā kāna ḥadīṡay yuftarā wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīla kulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
खरेंच तांच्या कथांनी कारण आशिल्ल्या लोकां खातीर शिकोवप जाता. (कुराण) ही एक तयार केल्ली कथा न्हय, पूण आदल्या (पुस्तकांक) न्याय दिता, सगळें स्पश्ट करता आनी (अशें) भावार्थी लोकांक मार्गदर्शन आनी दया दिता.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
आनी (उगडास) तो दीस (जेन्ना) आमी दरेका लोकां मदीं तांचे मदल्यान एक साक्षीदार उबो केलो आनी आमी तुका (मुहम्मदाक) तांचेर साक्षी जावपाक हाडलो. आनी आमी तुमकां सगळें समजावपा खातीर पुस्तक (अल-कुरान) धाडलां, मार्गदर्शन म्हणून, तशेंच अधीनस्थांक (मुसलमानांक) दया आनी बरी खबर म्हणून.
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا
wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).
आनी खरेंच, आमी हें कुराणांत परत परत लोकांक वेगवेगळ्या बोधकथांनी समजायलां, पूण चडशा लोकांक तें आवडना आनी (तें) लेगीत न्हयकारतात.
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا
wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).
आनी खरेंच, आमी ह्या कुराणांत परत परत लोकांक वेगवेगळ्या बोधकथांनी समजायलां. पूण मनीसच चड वाद घालतात.
تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ
tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).
हे पुस्तकाचे (अल-कुरान) स्पश्ट आयत.
طٰسۤ ۚ تِلْكَ اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُّبِيْنٍ ۙ
Ṭā sīn, tilka āyātul-qur'āni wa kitābim mubīn(in).
था सिन. हे कुराणाचे आयत, आनी स्पश्ट पुस्तक,