وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا
wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).
bad u la don ka spah kaba khraw, kumta u la ong ia la u paralok (uba la ngeit) katba u dang iakren bad u, “Ka spah jong nga ka kham khraw ban ia ka jong phi bad ki nongbud jong nga ki kham khlain.”
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
To tip ba, ha ka jingshisha, ka jingim jong kane ka pyrthei ka long tang ki jingialehkai bad ki jinglehkai, ka jingpynitynnad bad ka jingsarong markylliang hapdeng jong phi bad ka jingiakhun ban ioh ia ka spah bad ka khun, kum u slap uba thung ia ki jingthung kiba pynsngewtynnad ia ki nongrep, nangta (ki jingthung) ki tyrkhong bad phi iohi ia ka rong saw jong ki bad nangta ki kylla long kiba la jot. Bad ha ka jingim hadien (hadien) kan don ka jingpynshitom kaba jur bad ka jingmap na U Allah bad ka jingsngewbha jong U. Bad ka jingim pyrthei kam long ei ei hynrei ka jingsngewbha lamler.
اَلْهٰىكُمُ التَّكَاثُرُۙ
alhākumut-takāṡur(u).
Ka jingsngew sarong ka la iehnoh ia phi, .