لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
Dik tak chuan, Allah chuan indona hmun tam takah nangni (ringtute) chu a pui tawh che u a, Hunayn indonaah pawh (hriat reng rawh u) in tam lutuk chuan a ti chhuang hle che u a, mahse (an tam lutuk chuan) chuan a hlawkpui lo che u a, lei zau tak chu in tan a zau hle niin a lang a, chuvang chuan i hawi let a, helter-skelter-in i tlanchhia a ni.
فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ
fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).
Chuvangin amah (Karun) leh a in chu leiah kan paih a, Allah tih loh chu puitu tur a nei lo va, mahni inveng thei zinga mi a ni lo.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
Tin, mite lakah i hmai hawisan suh (chauhna avangin), Leiah hian chapo takin kal suh. Dik tak chuan Allah hian mi chapo leh chhuang tak takte chu a duh lo.
اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ
aulā laka fa'aulā.
I chung a pik e! Chuvangin, a pik e!
ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ
Ṡumma aulā laka fa'aulā.
Vawi khat chu nangni (mihringte) in chung a pik e! Chuvangin, a pik e!