۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
Ac addolwch Allah a pheidiwch â chysylltu unrhyw beth ag Ef. A byddwch yn garedig i rieni, perthnasau agos, plant amddifad, y tlodion, cymdogion agos a phell, cydweithwyr, Ibn Sabil ac unrhyw weision sydd gennych. Yn wir, nid yw Allah yn hoffi pobl sy'n drahaus ac yn falch ohonyn nhw eu hunain,
وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ
wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).
Ac os rhoddwn hapusrwydd iddo ar ôl i drychineb ddigwydd iddo, bydd yn sicr o ddweud, "Mae'r drychineb hwnnw wedi diflannu oddi wrthyf." Yn wir, roedd yn (teimlo) yn hapus ac yn falch iawn,
وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا
wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).
A pheidiwch â cherdded ar y ddaear hon yn falch, oherwydd ni fyddwch yn gallu tyllu'r ddaear ac ni fyddwch yn gallu codi mor uchel â'r mynyddoedd.
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
Rydym wedi gwneud tir y byd a ddaw i'r rhai nad ydynt yn ymffrostio ac nad ydynt yn gwneud niwed ar y ddaear. A'r canlyniad (da) yw i'r rhai sy'n dduwiol.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
A pheidiwch â throi eich wyneb oddi wrth bobl (o haerllugrwydd), a pheidiwch â rhodio'n falch ar y ddaear. Yn wir, nid yw Allah yn hoffi'r rhai sy'n haerllug ac yn ymffrostgar.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Gwybodwch mai dim ond chwarae a difyrrwch, addurn a chyd-ymffrostio rhyngoch a chystadleuaeth mewn cyfoeth a phlant yw bywyd y byd hwn, fel y glaw y mae ei gnydau'n plesio'r amaethwyr, yna mae'n sychu ac rydych chi'n ei weld yn troi'n felyn, yna mae'n dod yn falurion. Ac yn y Byd a Ddaw bydd cosb ddifrifol a maddeuant gan Allah a'i bleser da. Ac nid yw bywyd y byd hwn ond mwynhad twyllodrus.
لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوْا بِمَآ اٰتٰىكُمْ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۙ
likailā ta'sau ‘alā mā fātakum wa lā tafraḥū bimā ātākum, wallāhu lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
Fel nad ydych chi'n drist am yr hyn sydd ar goll gennych chi, a hefyd nad ydych chi'n rhy hapus am yr hyn y mae wedi'i roi i chi. Ac nid yw Allah yn hoffi unrhyw un sy'n drahaus ac yn falch ohono'i hun,