وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
अर कित्ता नबी युद्ध रै वास्तै गया अर बां रै सागै घणी संख्या में भक्त अनुयायी हा। वे अल्लाह रै मारग माथै आवा वाळी आपदावां रै कारण कमजोर नीं हुया, वे आपरी आत्मा नीं खोई अर नीं ई दुश्मन रै सामी समर्पण करियो। अर अल्लाह बांनै प्यार करै है जका धीरज राखै है।
وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).
अर साचाणी, अल्लाह थारै सागै आपरो वचन निभायो है, जद थै उणरी इजाजत सूं बांनै मार दिया जद तांई कै थै इण मामला मांय कमजोर अर विवादित नीं हो अर अल्लाह रै थानै दिखाबा रै बाद रसूल रै हुकम नै अनदेखो कर दियो। थारै मांय अस्या लोग है जका दुनिया री इच्छा राखै है अर थारै मांय अस्या लोग है जका परलोक री इच्छा राखै है। फेर अल्लाह थानै परखबा रै वास्तै बां सूं दूर कर दियो, पण बो थानै साचाणी माफ कर दियो। अर अल्लाह नै इमानियां नै वरदान दिया है।
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(याद राखजो) जद थै भाग्या अर किणी री तरफ नीं देख्यो, जदकै रसूल (मुहम्मद) जिको थारै दूजा (दोस्तां) रै मांय हो, थानै (भागबाळा दल) नै बुलायो, तो अल्लाह थानै दुख रै बाद दुख दियो, ताकि थै (अबै) दुखी नीं होवो कै थारै सूं बच्योड़ी चीजां अर थारै माथै कांई हुयो। अर अल्लाह नै थारै काम री जाणकारी है।
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(अर्थात) वै लोग जिका (उहुद री लड़ाई रै मांय) घाव लाग्यां पछै अल्लाह अर रसूल री आज्ञावां नै मानी। जिका लोग भला काम करै है अर बां मांय सूं पुण्यवान है, बांनै घणो फल मिलै है।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
हे विस्वास करण आळा! अल्लाह री आज्ञा मानो अर रसूल (मुहम्मद) री आज्ञा मानो, अर थारै मांय सूं उलील अमरी (अधिकार) री आज्ञा मानो। फेर, जे थैं किणी बात माथै मतभेद राखो हो, तो वा अल्लाह (कुरान) अर रसूल (उणरी सुन्नत) नै पाछी दे दो, जे थैं अल्लाह अर आखरी दिन माथै विस्वास करो हो। ओ (थारै वास्तै) घणो जरूरी है अर इणरा परिणाम भी चोखा है।