موضوع - اخلاق و آداب اخلاق اخلاق شریف تقوا تسبیح و تمجید از سیره خدا نشانه تقوا است

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ای مؤمنان! شعائر مقدس خداوند و ماه‌های حرام و قربانی‌ها و نشانه‌های قربانی و کسانی که به سوی بیت‌الحرام می‌روند در جستجوی فضل و خشنودی پروردگارشان را هتک حرمت نکنید. اما وقتی از احرام خارج شدید، می‌توانید شکار کنید. و نگذارید کینه‌توزی شما نسبت به قومی که شما را از مسجدالحرام باز داشتند، شما را به تجاوز وادارد. در نیکی و تقوا به یکدیگر یاری رسانید و در گناه و دشمنی یاری نکنید. از خداوند پروا کنید، زیرا خداوند سخت‌کیفر است.

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

این چنین است (فرمان خدا). و هر کس آنچه را نزد خدا گرامی است، بزرگ بدارد، برای او نزد پروردگارش بهتر است. و برای شما چهارپایان حلال شده‌اند، مگر آنچه (حرمتش) بر شما خوانده شده است، پس از نجاست بت‌ها دوری کنید و از سخن دروغ بپرهیزید.

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

این چنین است (فرمان خدا). و هر کس شعائر خدا را بزرگ بدارد، به‌راستی این از تقوای دل‌هاست.

وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).

و شتران را برای شما از شعائر دین خدا قرار دادیم. در آن‌ها برای شما خیر است. پس نام خدا را بر آن‌ها (هنگام ذبح) در حالی که ایستاده‌اند (و پاهایشان بسته است) ذکر کنید. سپس چون فرو افتادند (مردند)، از آن‌ها بخورید و به کسی که به آنچه دارد بسنده می‌کند (و گدایی نمی‌کند) و به گدا بدهید. این‌گونه ما (شتران را) برای شما رام کردیم تا شکر کنید.

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

گوشت (قربانی) و خونش هرگز به خدا نمی‌رسد، اما تقوای شما به او می‌رسد. این‌گونه او آن‌ها را برای شما رام کرد تا خدا را به خاطر هدایتی که به شما داده، بزرگ بدارید. و به نیکوکاران بشارت ده.