يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
O Dir, déi gleeft! Verstéisst net géint déi helleg Prinzipie vun Allah, a verletzt net d'Haram-Méint, stéiert net d'Hadyu (Afferdéieren) a Qala'id (markéiert Afferdéieren), a stéiert net d'Leit, déi de Baitulharam besichen; si sichen d'Gnod an d'Freed vun hirem Här. Mee wann Dir den Ihram ofgeschloss hutt, da kënnt Dir op d'Juegd goen. Loosst Ären Haass géint e Vollek, well et Iech dovun ofhält, déi helleg Moschee ze verloossen, Iech net encouragéieren, iwwer Är Grenzen erauszegoen (géint si). An hëlleft Iech beim (maachen) vu Gerechtegkeet a Frëmmegkeet, an hëlleft Iech net beim Begehen vu Sënnen an Feindschaft. Fäert Allah, wierklech, Allah ass ganz streng an der Strof.
ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ
Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).
Sou ass et (Gottes Gebot). A wien dat verherrlecht, wat an den Ae vun Allah éierbar ass (hurumat), dann ass et besser fir hien an den Ae vu sengem Här. An all Véi ass iech erlaabt, ausser déi, déi iech kloer gemaach goufen (verbueden), also vermeit (d'Verehrung vun) onreine Gëtzendéngschter a vermeit falsch Ried.
ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ
Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).
Sou ass et (Gottes Gebot). A wien d'Zeeche vun Allah verherrlecht, dann entsteet dat wierklech aus der Frëmmegkeet vum Häerz.
وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).
An Mir hunn dës Kamellen fir iech zu engem Deel vun der Botschaft vun der Relioun vu Gott gemaach, Dir kritt vill Gutt vun hinnen. Also sot den Numm vu Gott (wann Dir et schluechte wëllt) wärend Dir stinn (an d'Féiss gebonnen sinn). Dann, wann et gefall ass (gestuerwen), da iesst eppes dovun a gitt et der Persoun, déi mat deem zefridden ass, wat hien huet (net freet) an der Persoun, déi freet. Sou hunn Mir (d'Kamelen) iech ënnerworf, fir datt Dir dankbar kënnt sinn.
لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ
lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).
D'Fleesch (vum Afferdéier) a säi Blutt wäerten Allah ni erreechen, awer wat Him erreecht ass Är Frëmmegkeet. Sou huet Hien et Iech ënnerworf, fir datt Dir Allah fir d'Leedung, déi Hien Iech ginn huet, verherrlecht. An déi, déi Gutt maachen, gutt Neiegkeeten vermëttele kënnt.