ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
मागीर ते उपरांत तूं वळलो. देखून अल्लाची कृपा आनी तुजेर ताची दया नाशिल्ली जाल्यार तुमी हारपी लोकां मदले एक आसतले हें निश्चीत.
اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).
ते उपरांत पश्चाताप करपी, आनी दुरुस्ती करपी सोडल्यार, मागीर खरेंच अल्ला खूबदां क्षमाशील, दयाळू.
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
खरेंच, तुमच्या मदीं दोनूय सैन्या मदीं मेळावो (झूज) जालो तेन्ना जे लोक फाटीं सरले, तांकां प्रत्यक्षांत सैतानान पटरीवयल्यान देंवयले, तांणी (आदीं) केल्ल्या कांय चुकांक (पातकांक) लागून, पूण अल्लान तांकां खऱ्या अर्थान माफ केलां. खरेंच अल्ला सगळ्यांत क्षमाशील, दयाळू.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
हे तुमी विस्वास दवरतात! तुमच्या मदल्या परस्पर संमतीचेर आदारिल्ल्या वेपारांत सोडल्यार एकामेकांची गिरेस्तकाय खोट्या पद्दतीन वापरूं नाकात. आनी स्वताक मारूंक नाका. खरेंच अल्ला तुमचेर दयाळ आसा.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
आनी आमी अल्लाच्या परवानगेन पाळो दिवपा बगर दूत धाडलो ना. आनी खरेंच, जर ते स्वताचेर अन्याय केल्या उपरांत तुमचे कडेन (मुहंमद) आयले आनी अल्लाक माफी मागली, आनी दूतानय तांचे खातीर माफी मागली जाल्यार तांकां अल्ला पश्चातापाक सगळ्यांत चड स्वीकार करपी, दयाळू दिसतलो हें निश्चीत.
وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ
wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).
आनी आमी तांकां "तुमकां मारात वा तुमच्या घरांतल्यान भायर सरात" अशी आज्ञा दिली जाल्यार लेगीत तांणी तशें करचें नासलें, फकत थोड्यांक सोडल्यार. आनी तांणी आपली आज्ञा पाळ्ळी जाल्यार तांकां बरें आसतलें आनी तांचो भावार्थ घट जावपाचो.
مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔
mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).
अल्ला तुमकां त्रास दिवचो ना, तुमी उपकारी आसत जाल्यार आनी विस्वास दवरल्यार. आनी अल्ला सगळ्या कृतज्ञ, सर्वज्ञ.
وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ
wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).
आनी तुजो प्रभु सर्वशक्तिमान, दयाळपणान भरिल्लो. ताका जाय जाल्यार तो तुका नाश करतलो आनी तुज्या (नाश केल्या उपरांत) तो तुजे सुवातेर आपूण जाय त्या लोकांनी घेतलो, जशें ताणें तुका दुसऱ्या गटाच्या वंशजांतल्यान रचलां.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
आनी धर्तरेक बरी (निर्मिती) जाले उपरांत तिका हानी करची न्हय. भंय आनी आशेन ताका मागणें करात. खरेंच, बरें करपी लोकांक अल्लाची दया खूब लागीं आसा.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
क्षमाशील राव आनी लोकांक सांगात जें बुद्धीमान करचें, आनी मूर्ख मनशां कडेन लक्ष दिवचें न्हय.
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
हे माझ्या भुरगीं! वचून युसुफ आनी ताच्या भावांक (खबरो) सोद आनी अल्लाच्या दयाळपणांतल्यान निराश जावंक नाकात. खरेंच अल्लाच्या दयाळपणांतल्यान निराश करपी फकत काफर करपीच आसतात."
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
तांच्या दूतांनी म्हणलें, "सर्ग आनी धर्तरेचो रचणूक करपी अल्ला विशीं दुबाव आसा काय? तो तुमकां आपयता (विस्वास करपाक) जाका लागून तो तुमच्या कांय पातकांक माफ करपाक शकता आनी तुमची (अत्याचार) थारायिल्ल्या वेळा मेरेन फुडें धुकलतलो?" तांणी म्हणलें, "तुमी आमचे सारके फकत मनीस. आमच्या पूर्वजांनी जें पुजतालें तें (पूज) करपाक तुमकां आडावपाचें आसा, देखून आमकां स्पश्ट पुरावे हाडून दिवचे."
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
ताणें (इब्राहिम) म्हणलें, “आपल्या प्रभूचे दयाक लागून कोणूच निराश जायना, फकत वाट चुकपी लोक सोडल्यार.”
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
आनी दोगांय कडेन व्हड मोगान नम्र जावन म्हणचें, "हे माझ्या प्रभू! ल्हान आसतना दोगांयनी म्हाका शिकयल्ले भशेन दोगांयचो मोग."
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
आनी जेन्ना आमी मनशाक सुख दितले तेन्ना तो नक्कीच वळून अभिमानान स्वताक पयस करतलो; आनी जेन्ना ताका संकश्ट येतलो तेन्ना तो निराश जातलो हें निश्चीत.
فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ
famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).
पूण ताचेपरस (व्यभिचार आदी) जो कोण सोदता, मागीर तेच मर्यादा उल्लंघन करपी लोक.
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
आनी आपलीं प्रार्थना पाळपी लोक.
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
आनी आमी तांचेर दया केली आनी तांकां जाल्ली संकश्ट काडून उडयली जाल्यार ते आपल्या चुकींत वळवळत रावतले हें निश्चीत.
اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).
खरेंच म्हज्या सेवकांचो एक पंगड आसा, "आमचो प्रभू, आमी विस्वास दवरला, देखून आमकां माफ कर आनी आमकां दया कर, तूं सगळ्यांत बरो दया दिवपी."
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
आनी अल्लाची कृपा आनी ताची दया तुमचेर ह्या संवसारांत आनी परलोकांत नाशिल्ली जाल्यार तुमी ताचे विशीं कितें सांगलां ताका लागून (खोटी खबर) तुमकां व्हडली ख्यास्त पडपाची.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).
आनी अल्लाची तुमचेर कृपा आनी दया नासली जाल्यार (तुमकां व्हडली ख्यास्त जावपाची खात्रीन). खरेंच अल्ला हो सगळ्यांत दयाळ, परम दयाळ.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
हे तुमी विस्वास दवरतात! सैतानाच्या पावलांक पाळो दिवंक नाकात. जो कोण सैतानाच्या पावलांचेर पावल दवरता, मागीर खरेंच तो (सैतान) वायट आनी वायट कर्तुबांचो आज्ञा करता. अल्लाची कृपा आनी तुमचे कडेन ताची दया नासली जाल्यार तुमच्यांतलो कोणूच (ह्या नीच आनी वायट कर्तुबांतल्यान) सदांखातीर निवळ जावचो नासलो, पूण अल्ला आपल्याक जाय ताका निवळ करता. आनी अल्ला सगळ्या आयकुपी, सर्व जाणकार.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
आनी तुमच्या मदीं फायदे आनी संदी आशिल्ल्यांनी (आपल्या) नात्यांतल्यांक, गरीबांक आनी अल्लाच्या मार्गांत स्थलांतरीत जावपी लोकांक (मदत) दिवचे न्हय आनी तांकां माफ करपाक दिवचे आनी सहिश्णु जावंक दिवचे न्हय असो सोपूत घेवचो न्हय. अल्ला तुका माफ करता हें तुका आवडना? आनी अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
अन्याय करपी सोडल्यार जे मागीर (स्वता) वायटा उपरांत बऱ्यांत बदलतात (पश्चाताप करतात); तशें खरेंच, हांव क्षमाशील, परम दयाळ.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).
आनी आमी मनशांक दया घाली जाल्यार ते ते (कृपेन) खुशाल जातले हें निश्चीत. पूण स्वताच्या दोशाक लागून तांकां आपत्ती (धोको) पडलो जाल्यार ते रोखडेंच निराश जातात.
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
ताका लागून अल्ला सज्जनांक तांच्या धर्मीकपणाचे इनाम दितलो आनी पाखंडी लोकांक जाय जाल्यार, वा तांचो पश्चात्ताप मान्य केल्यार तांकां ख्यास्त दितलो. खरेंच अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
आनी आमी जाय जाल्यार आमी तांकां बुडयतात. देखून तांकां कोणूच सहाय्यक नाशिल्लो आनी तांकां वाचयले नात.
اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).
पूण (आमी तांकां वाचयले) आमचे कडल्यान व्हड दयाळपणान आनी तांकां कांय काळ भोग दिवपाक.
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
म्हणा, "हे म्हजे नोकर जे स्वताच्या मर्यादे भायर वतात! अल्लाच्या दयाळपणांतल्यान निराश जावंक नाकात. खरेंच अल्ला सगळ्यांचे पातक माफ करता. खरेंच तो सगळ्यांत क्षमाशील, दयाळू."
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
मुहंमद हो अल्लाचो दूत आशिल्लो आनी ताचे वांगडा आशिल्ले लोक काफिरां कडेन खर, पूण एकामेकां कडेन दयाळू आशिल्ले. तुमी पळयतात ते अल्लाची कृपा आनी ताची प्रसन्नताय सोदपाक नमस्कार करतात आनी सजदा करतात. तांच्या तोंडार सजदाचीं लक्षणां दिसतालीं. अशीं तांचीं खाशेलपणां (प्रगट केल्लीं) तोरातांत आनी सुवार्त्यांत तांचीं खाशेलपणां (प्रगट केल्लीं) म्हळ्यार एक बीं भायर धाडटा तशें, मागीर अंकुर बळिश्ट जाता आनी मागीर व्हड जाता आनी सरळ कांडाचेर वयर सरता; ही वनस्पत आपल्या रोप्यांक खोशी करता कारण अल्ला काफिरांच्या काळजांक (मुसलमानांच्या बळग्यान) चिडोवंक सोदता. जे लोक विस्वास दवरतात आनी तांचे मदीं बरीं कामां करतात तांकां अल्ला माफी आनी व्हड इनाम दिवपाचें उतर दिता.
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
मागीर तो विस्वास दवरपी आनी एकामेकांक धीर धरपाचो सल्लो दिवपी आनी एकामेकांक मोगाळ रावपाचो सल्लो दिवपी लोकां मदलो एक आशिल्लो.