يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
Аз ту (эй Муҳаммад) мепурсанд, ки чӣ чиз харҷ кунанд? Бигӯ: «Он чи аз моли хайр мекунед, бояд барои падару модар, хешовандон, ятимон, мискинон ва мусофирон бошад». Ва ҳар кори хайреро, ки анҷом медиҳед, бешубҳа Аллоҳ доност.
مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيْبٍۙ
mannā‘il lil-khairi mu‘tadim murīb(in).
он ки аз анҷом додани корҳои нек хеле дудила аст, аз ҳад мегузарад ва дудила мекунад,