لَا تَجْعَلُوْا دُعَاۤءَ الرَّسُوْلِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاۤءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًاۗ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ يَتَسَلَّلُوْنَ مِنْكُمْ لِوَاذًاۚ فَلْيَحْذَرِ الَّذِيْنَ يُخَالِفُوْنَ عَنْ اَمْرِهٖٓ اَنْ تُصِيْبَهُمْ فِتْنَةٌ اَوْ يُصِيْبَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
lā taj‘alū du‘ā'ar-rasūli bainakum kadu‘ā'i ba‘ḍikum ba‘ḍā(n), qad ya'lamullāhul-lażīna yatasallalūna minkum liwāżā(n), falyaḥżaril-lażīna yukhālifūna ‘an amrihī an tuṣībahum fitnatun au yuṣībahum ‘ażābun alīm(un).
(Deyilgen) imanlılar tek Allahqa ve Onıñ Resulına (Muhammedge) iman etkenlerdir ve olar umumiy bir işte onen (Muhammednen) beraber olğanda, (Resulüllahtan) izin soramazdan evel, ondan ayırılmaylar. Şübesiz, senden (Muhammedden) izin istegenler, işte, olar Allahqa ve Resulına iman etken kimselerdir. Öyle ise, bir ihtiyac sebebinden senden izin tileseler, aralarından istegenine izin ber ve olar içün Allahtan afu tile. Şübesiz, Allah çoq bağışlayıcıdır, çoq merhametlidir.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
Kerçekten de, Allahnıñ Resuli yanında seslerini alçaqlağanlar, olar, Allah tarafından qalplerini ibadetli olmaq içün sınağan kimselerdir. Olar mağfiret ve büyük mukâfat alırlar.
وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Kerçekten de, (seniñ) odañnıñ tışından saña (Muhammed) çağırğanlarnıñ çoqu añlamazlar.