وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Agus (Chuireamar Lút chucu freisin, nuair a dúirt sé lena mhuintir, "Cén fáth a bhfuil sibh ag déanamh gníomh gránna, nach ndearna aon duine romhaibh (ar an saol seo).
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Go deimhin, tá do dhúil i bhfear, ní i mná, léirithe agat. Is fíor-mhuintir thar a bheith ró-thógtha thú.”
وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ
wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).
Agus tháinig a mhuintir chuige láithreach. Agus ó aimsir na sean bhí siad i gcónaí ag déanamh gníomhartha gránna. Dúirt Lut, "A mo mhuintir! Is iad seo mo iníonacha (talún), is naofa daoibh iad, mar sin bíodh eagla oraibh ar Allah agus ná déanaigí masla ar m'ainm i gcoinne m'aoi. Nach bhfuil aon duine agaibh atá cliste?"
وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ
wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).
Agus shábháil muid Músa agus iadsan a bhí leis.
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
Cén fáth a dtéann sibh i dteagmháil le fir chun bhur mianta a shásamh, seachas dul i dteagmháil le mná? Go deimhin, is pobal sibh nach bhfuil a fhios acu (iarmhairtí bhur ngníomhartha).
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
“An cuí duit dul chuig fir, calaois a dhéanamh agus olc a dhéanamh i do chruinnithe?” Mar sin ní raibh aon rud eile le rá ag a mhuintir ná, “Tabhair pionós Allah chugainn, má tá tú ar dhuine de na fíréin.”