قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ
qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).
Lavar (Muhammad) : "Allah eo a savete ac'hanoc'h diouzh ar gwallreuz hag diouzh pep seurt trubuilhoù, met neuze e tistroit o kevreañ gantañ."
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).
Ha pa vez un den en arvar, e ped ac'hanomp gourvezet, azezet pe en e sav, met goude m'hon eus tennet an dañjer digantañ, e tistro (d'an hent distro), evel pa ne vije ket bet pedet ac'hanomp evit (dilemel) an dañjer a zo c'hoarvezet gantañ. Evel-se e teu da vezañ kaer evit an dud a ya en tu all da harzoù ar pezh a reont.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
E gwirionez, Allah a zifenn ar re a gred. E gwirionez, Allah ne blij ket dezhañ an hini a droc'h hag a ziskred en e vennozhioù.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
Hag eñ eo en deus roet deoc'h ar vuhez, goude ho lakaet d'ar marv, ha goude ho lakaet da vevañ en-dro (deiz an adsavidigezh). E gwirionez, an dud a zo dic'hras-tre.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
Unan hag en doa anaoudegezh eus al Levr a lavaras, "Degas a rin an tron deoc'h a-raok ma lugerno ho taoulagad." Setu, pa welas (Sulaiman) an tron dirazañ, e lavaras : "Setu e-touez gras va Aotrou evit va amprouiñ, hag-eñ e vin a-drugarez pe nac'hañ (e vennozhioù). An hini a zo a-drugarez, neuze e gwirionez a zo a-drugarez d'e vadelezh e-unan, ha piv bennak a ziskred, neuze e gwirionez eo ma Aotrou ar Pinvidik-meurbet, ar Meurbet."
فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ
fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).
Setu, pa'z ejont war al lestr, e pedjont Allah gant gwirionded leun dezhañ, met pa voe saveteet gant Allah diouzh mont war an douar, e tistrojont da gevreañ gant (Allah),
لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ
liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).
ra nac'hint ar vennozhioù hon eus roet dezho ha ra (vevont) o c'hoari (en diskred). Neuze diwezhatoc'h e ouiint (heuliadoù o oberoù).
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
Ha n'o deus ket merzet hon eus graet (o bro) un douar santel ha sur, daoust ma vez an dud tro-dro dezhi o laerezh an eil egile. Perak (goude ma vo diskuliet ar wirionez) e kredont c'hoazh er gaou hag e nac'hont bennozhioù Allah ?
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
Ha pa vez tapet an dud gant un dañjer, e c'halvont o Aotrou da zistreiñ (distreiñ) dezhañ, neuze pa ro dezho un tamm eus e c'hras, a-daol-trumm e vez lod anezho o kevreañ gant Allah.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
Hag e gwirionez, hon eus roet furnez da Lukman, da lâret eo, "Bezit a-drugarez da Allah! Ha piv bennak a zo a-drugarez (da Allah), neuze e gwirionez eo a-drugarez evitañ e-unan; ha piv bennak n'eo ket a-drugarez (diskred), neuze e gwirionez eo Allah ar Pinvidikañ, ar Meuleudiusañ."
وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ
wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).
Ha pa vezont ruilhet gant gwagennoù ken bras ha menezioù, e c'halvont Allah gant gwirvoud ha gwirvoud o krediñ ennañ. Met pa voe saveteet gant Allah diouzh an douar, lod anezho a gendalc'has da gerzhout war an hent eeun. Ar re a nac'h Hor gwerzennoù n'int nemet treitourien ingrat.
۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ
wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).
Ha pa c'hoarvez ur gwallzarvoud gant an den, e c'houlenn sikour digant e Aotrou en ur zistreiñ (sentiñ) dezhañ ; met pa ro bennozh dezhañ e ankounac'ha (ar gwallzarvoud) en doa pedet Allah evitañ a-raok, ha krouiñ a ra kevredidi evit ma c'hallfe Allah kas (an dud) kuit eus e hent. Lavarout : « Plijadur ho peus gant ho diskred e-pad ur pennadig. E gwirionez e viot e-touez annezidi an Ifern ».
فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Setu pa c'hoarvez ur gwallzarvoud gant un den e c'halv ac'hanomp, ha pa roomp hor bennozhioù dezhañ e lavar : "E gwirionez, n'eo bet roet din ar vennozh-se nemet abalamour d'am spered." E gwirionez eo un amprouenn, met an darn vrasañ anezho ne oar ket.
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).
Ha pa roomp faveroù d'an den, e tistro hag e pellaat (gant lorc'h) ; met pa c’hoarvez ur gwalleur, e ped kalz.
فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ
fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).
Ma tistroont, neuze (soñjit) N'hon eus ket ho kaset evel merour evito. Ho kefridi n'eo nemet treuzkas (ar munudoù). Hag evit gwir, pa santomp d'an den ur c'hras diganeomp, e tegemer anezhañ gant levenez ; met ma vezont gwallgaset gant poan abalamour da oberoù o daouarn o-unan (e nac'hint sur a-walc'h), e gwirionez, an dud a zo nac'hus-tre (d'ar bennozhioù).
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ
inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).
E gwirionez, deiz ar varn a zo un amzer merket,