قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
O (Hud) zara, sị, "N'ezie, ịkpọasị na iwe sitere n'aka Chineke ga-adakwasị unu. Ùnu chọrọ ịrụ ụka na m gbasara aha (arụsị) unu na ndị nna nna unu kere onwe unu, ọ bụ ezie na Allah ekpugheghị ozi maka nke ahụ? Ọ bụrụ otu a, cherenụ! N'ezie, mụ onwe m sokwa unu n'ime ndị na-echere."
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Mgbe Mozis laghachiri n'ebe ndị ya nọ, iwe were ya ma nwee mwute wee sị, "Gịnị mere ihe ọjọọ i mere mgbe m na-anọghị! Ị chọrọ imebi nkwa Onyenwe gị?" Mozis tụbara mbadamba nkume ahụ (Torah) wee jide isi nwanne ya nwoke (Harọn) ka ọ na-adọkpụ ya n'ebe ọ nọ. (Harọn) kwuru, sị, "O nwa nne m! Ndị a ewerewo m dị ka onye na-adịghị ike, ha fọrọ nke nta ka ha gbuo m, yabụ emela ka ndị iro gị nwee obi ụtọ maka ihe ọjọọ m mere, emekwala m onye na-ezighị ezi."
وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ
wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).
Mgbe iwe Mozis dajụrụ, o weere (laghachi) mbadamba nkume ahụ (Torah); N'akwụkwọ ya, e nwere nduzi na ebere maka ndị na-atụ egwu Onyenwe ha.
فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ
fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.
Mozis wee laghachikwuru ndị ya n'iwe na mwute. Ọ (Mozis) sịrị, "Unu ndị m! Onyenwe unu ò kwere unu nkwa ọma? Oge ọgbụgba ndụ ọ̀ dị ogologo karịa unu ma ọ bụ na unu chọrọ ka iwe Chineke dakwasị unu, gịnị mere unu ji emebi ọgbụgba ndụ unu na m?"
وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
Ma (cheta akụkọ banyere) Zun Nun (Jonah), mgbe ọ lara n'ọnọdụ iwe, o chere na Anyị agaghị eme ka ihe siere ya ike, ya mere o kpere ekpere n'ọnọdụ gbara ọchịchịrị, sị, "Ọ dịghị chi ọzọ ma e wezụga Gị, Ebube dịrị Gị. N'ezie, abụ m otu n'ime ndị na-eme ihe ọjọọ."