وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
Ɛn nɔ go nia di prɔpati we pikin we nɔ gɛt mama ɛn papa gɛt, pas nɔmɔ fɔ du am we go bɛnifit am mɔ, te i rich (di ej fɔ) big pɔsin. Ɛn pafɛkt di mɛzhɔ ɛn skel dɛn fayn fayn wan. Wi nɔ de lod pɔsin akɔdin to wetin i ebul fɔ du. We yu de tɔk, tɔk ɔnɛs wan, ivin if na (yu) fambul ɛn fulfil Allah in prɔmis. Na so I de kɔmand una fɔ mɛmba.”
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
Woe to di wan dɛn we de tif (we de mɛzhɔ ɛn wej)!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(Dat na) pipul dɛm we, we dɛn gɛt doz frɔm ɔda pɔsin, aks fɔ mek dɛn ful-ɔp am, .
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
ɛn we dɛn de mɛzhɔ ɔ wej (fɔ ɔda pipul dɛn), dɛn kin pul.