فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
Rero, kubera ubuntu bwa Allah, wewe (Muhammad) wari umugwaneza kuri bo. Niwakora cane kandi ufise umutima w’agahomerabunwa, nta gukeka ko bazokwitandukanya n’abo mukikije. Nuko rero, ubababarire kandi ubasabire imbabazi, kandi ubagire inama muri ivyo. Maze, nimwafata ingingo, nimuze mwizigire Allah. Nkako, Allah arakunda abamwizigiye. Iyo Allah agufashije nta n’umwe ashobora kugutsinda. Ariko Allah niyaguheba, ni nde yogufasha inyuma y’ivyo? Nuko rero, abemera nimwizigire Allah.