فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
O koya gona, vakavinavinaka ki na loloma soli wale nei Allah, o iko (Muhamadi) o a yalomalua vei ira. Ke o dau cakacaka vakaukaua qai voravora na lomamu, era na vakayawataki ira sara ga mai vei ira era tu wavoliti iko. O koya gona, mo ni vosoti ira ka kere veivosoti ena vukudra, ka veitalanoa vata kei ira ena tikina oqo. Oti, ni o sa vakatulewataka oti, qai biuta na nomu vakanuinui vei Allah. E dina sara, o Allah e lomani ira era biuta na nodra vakanuinui vua.