يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ಓ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೇ! ನಿಮ್ಮ ದಾನವನ್ನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ (ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನೋಯಿಸುವ ಮೂಲಕ) ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ, ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ದಿನದಂದು ನಂಬಿಕೆ ಇಡದೆ ಜನರಿಗೆ ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನಂತೆ. (ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ) ಉದಾಹರಣೆಯು ಧೂಳಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಯವಾದ ಕಲ್ಲಿನಂತಿದೆ, ನಂತರ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಭಾರೀ ಮಳೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಕಲ್ಲು ಮತ್ತೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಲಾಭವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا
wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).
ಮತ್ತು (ಮತ್ತು) ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮೋಜಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವವರು (ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಹೊಗಳಲು ಬಯಸುವವರು), ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ದಿನದಂದು ನಂಬಿಕೆ ಇಡದವರು. ಯಾರು ಶೈತಾನನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವನು (ಶೈತಾನ) ಮಹಾ ದುಷ್ಟ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ (ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ).
اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಕಪಟಿಗಳು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನೇ ಅವರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲು ಎದ್ದು ನಿಂತಾಗ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಸೋಮಾರಿತನದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಜನರ ಮುಂದೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲು (ಪ್ರಶಂಸೆಗೊಳಗಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ) ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವ ಜನರಂತೆ ನೀವು ಇರಬೇಡಿ, ಅವರು ದುರಹಂಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಜನರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸೆ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ಆವರಿಸುತ್ತಾನೆ.