ورود به اسلام، اینجا کلیک کنید
اسلام الحق: قرآن و حدیث
(اسلام حقیقی)



موضوع - 6 ستون ایمان پیامبران و رسولان (رکن ایمان شماره 4) ولادت پیامبر نام محمد و اهمیت آن

نتایج جستجوی آیات :
کل آیات : 2
144
Q.S علی عمران (3:144)

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

و محمد جز رسولی نیست؛ پیش از او نیز رسولانی گذشته‌اند. آیا اگر او بمیرد یا کشته شود، به عقب (ارتداد) بازمی‌گردید؟ هر کس به عقب بازگردد، به خداوند هیچ زیانی نمی‌رساند. و خداوند به شکرگزاران پاداش می‌دهد.


29
Q.S الفتح (48:29)

مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

محمد فرستاده خداست و کسانی که با او هستند، بر کافران سختگیر و با یکدیگر مهربان‌اند. آنها را در حال رکوع و سجود می‌بینی که در پی فضل و خشنودی خدا هستند. نشانه‌های (سجود) بر چهره‌هایشان از اثر سجده نمایان است. این ویژگی‌هایشان در تورات و ویژگی‌هایشان در انجیل (آمده است)، مانند بذری که جوانه‌اش را بیرون آورد، سپس آن را نیرومند کرد، سپس بزرگ شد و بر ساقه‌اش استوار ایستاد؛ این (رشد) دل کِشت‌کاران را شاد می‌کند، زیرا خدا می‌خواهد با (قدرت مؤمنان) کافران را به خشم آورد. خدا به کسانی از آنها که ایمان آورده و کارهای نیک کرده‌اند، آمرزش و پاداشی بزرگ وعده داده است.