وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
و (به یاد داشته باشید) هنگامی که عیسی فرزند مریم گفت: «ای بنی اسرائیل! به راستی من فرستاده خدا برای شما هستم که کتاب (که قبل از من نازل شده است) یعنی تورات را تأیید می‌کنم و در مورد رسولی که بعد از من می‌آید، که نامش احمد (محمد) است، مژده می‌دهم». اما وقتی رسول با شواهد روشن نزد آنان آمد، گفتند: «این جادو واقعی است».