وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).
Алар иман китергән кешеләргә очрашсалар: "Без иман китердек", - диләр, ләкин шайтаннары (башлыклары) янына кайткач: "Без сезнең белән бергә, без бары тик көләбез", - диделәр.
وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).
Алар мөэминнәр белән очрашкач: "Без иман китердек", - диләр, ләкин бер-берсенә кайткач: "Аллаһ сезгә аңлатканны аларга сөйлисезме, алар сезнең Раббыгыз алдында сезне ялганга чыгарсыннар өчен? Аңламыйсызмы?" - дип сорадылар.
هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
Син шундыйсың! Син аларны яратасың, алар сине яратмасалар да, һәм син барлык китапларга да ышанасың. Алар сиңа очрашкач: "Без ышанабыз", - диләр, ә ялгыз калганда, ачуланып һәм сиңа нәфрәтләнеп, бармак очларын тешлиләр. "Ачуыңнан үләрсең!" - дип әйт. Чыннан да, Аллаһ йөрәк эчтәлеген белә.
وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
Алар (монафыйклар): "(Безгә бары тик) буйсыну гына", - диләр. Әмма алар синең яныңда (Мөхәммәд пәйгамбәр) булгач, кайберләре төнлә элек әйткәннәреннән башка хәйләләр кордылар (карарлар кабул иттеләр). Аллаһ аларның шул төнлә корган хәйләләрен язып куя, шуның өчен алардан йөз чөер һәм Аллаһка тәвәккәл ит. Аллаһ саклаучы буларак җитә.
كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ
kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).
Ничек инде (мондый килешү булырга мөмкин), хәтта алар сезне җиңсәләр дә, сезнең белән туганлык мөнәсәбәтләрен сакламаслар һәм килешүгә буйсынмаслар (һәм буйсынмаслар). Алар сезне авызлары белән риза кылалар, ә күңелләре аларны кире кагалар. Аларның күбрәге фасыйклар (вәгъдәләрендә тормыйлар).