حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ
Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).
Agingga a dimteng ti bilinmi ket ti urno (kosina) ket mangiruar iti danum, Kinunami, "Ikargayo iti dayta (ti banga) ti tunggal (animal) a paris (lalaki ken babai), ken (kasta met) ti pamiliayo malaksid kadagidiay naapektaran iti napalabas a bilin ken (kargayo met) dagidiay mamati." Agparang a sumagmamano laeng dagiti namati a kadua ni Noe.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
Nangaramid ni Allah iti pangngarig para kadagiti di mamati, ti asawa ni Noe ken asawa ni Lut. Agpada nga adda iti sidong ti panangimaton ti dua a nadiosan nga adipen kadagiti adipentayo; kalpasanna dagiti dua nga assawa a babbai liniputda ti dua nga assawada, ngem ti dua nga assawada ket dida matulongan ida iti uray sangkabassit manipud iti (pannakatutuok) ni Allah; ket naibaga (kadagiti dua nga assawa a babbai), "Mapankayo a dua idiay impierno a kaduayo dagidiay mapan (impierno)."