اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
དོན་དམ་པར་ངས་དེ་ཚོའི་སྟེང་དུ་དབང་བསྒྱུར་བྱེད་མཁན་གྱི་བུད་མེད་ཅིག་ཡོད་པ་རྙེད།
وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ
wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).
ངས་(ཧུད་བྱིའུ་)ཁོང་དང་ཁོང་གི་མི་ཚོས་ཉི་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བཞིན་ཡོད་པ་མཐོང་། དེ་བཞིན་སེ་ཏན་གྱིས་ཁོ་ཚོའི་(ངན་པ)བྱ་སྤྱོད་དེ་ཁོ་ཚོར་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ནས་ཁོ་ཚོ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་)ལམ་ནས་བཀག་འགོག་བྱས་པས་ཁོ་ཚོ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་མེད།
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
མོ་ལ་(བལ་ཁི་སི་) “ཕོ་བྲང་ནང་དུ་འཛུལ་ཤོག” ཅེས་བཤད། དེར་བརྟེན་མོས་(བལ་ཁིས་)དེ་མཐོང་དུས་ཆུ་རྫིང་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་པར་བསམས་ནས་རྐང་པ་གཡུག་པ་རེད། མོས་(སུ་ལེ་མན་) “འདི་ནི་ཤེལ་གྱིས་བཀབ་པའི་ས་གཞི་ཁོ་ན་ཡིན།” ཁོང་གིས་(བལ་ཀིས་) "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། དངོས་གནས་ངས་རང་ཉིད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་བྱས་ཡོད། ངས་སོ་ལོ་མོན་དང་མཉམ་དུ་འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་གཙོ་བོ་ཨ་ལ་ཧ་ལ་མགོ་བཏགས་ཡོད།"