اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
Dik tak chuan an chunga roreltu hmeichhia ka hmu a, engkim pek a ni a, lalthutphah ropui tak a nei bawk.
وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ
wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).
Kei (Hud sava) chuan amah leh a mite chu Allah ni lovin ni chibai bukin ka hmu a; tin, Setana chuan an thiltih (tha lo) chu an tan mawi takin a lantir a, chutiang chuan (Allah) kawng a\angin a dang a, chuvangin kaihhruai an ni lo,
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Amah (Balqis) hnenah chuan, "Lal in chhungah lut rawh," an ti a. Chuvangin amah (Balqis) chuan (lal in hnuai) a hmuh chuan tuikhuah lian tak niin a ngai a, a bawnghnute pahnih chu a phawrh (khuh) ta a ni. Ani (Sulaiman) chuan, "Tih tak zetin hei hi lal in hnuai lam glass-a khuh chauh a ni," a ti a. Ani (Balqis) chuan, "Aw ka Lalpa, dik takin ka chungah thil dik lo ka ti a ni. Solomona nen hian khawvel zawng zawng Lalpa Allah hnenah ka inpe a ni," a ti.