اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
N'ezie, ahụrụ m otu nwanyị na-achị ha, e nyere ya ihe niile ma nwee nnukwu ocheeze.
وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ
wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).
Ahụrụ m ya na ndị ya ka ha na-efe anyanwụ, ọ bụghị Allah; Setan emewokwa ka omume ọjọọ ha yie ihe mara mma nye ha, si otú a gbochie ha ịga n'ụzọ (Allah), ka ha ghara iduzi onwe ha.
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
A gwara ya (Balqis), "Banye n'obí eze." Mgbe ọ hụrụ (Balqis) (ala ụlọ eze), o chere na ọ bụ nnukwu ọdọ mmiri, o wee kpuchie (kpuchie) ụmụ ehi abụọ ya. (Sulaiman) kwuru, sị, "N'ezie nke a bụ naanị ala ụlọ eze ahụ e ji iko kpuchie." (Balqis) kwuru, sị, "Onyenwe m, n'ezie, emehiela m onwe m. Enyere m Solomon aka na Allah, Onyenwe ụwa niile."