اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
Ee yic, acä yök nɔn nɔŋ tiŋ ë mac keek, ku ë cï thieei në këriëëc ëbën ku ë nɔŋ thööc dït.
وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ
wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).
Ɣɛn (diɛt Hud) yök yen ku kɔcke ke door akɔ̈l, acie Allah; ku jɔŋrac acï käken (rac) looi bïk ya käpath tënë keek, ku këya, acï keek thiöök nhïïm në dhöl (Allah) yic, ku këya, acïï keek ye gël, .
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Ku lueel tënë ye (Balqïs), “Lɔ ɣön ë bääny.” Ku wën cï yen (Balqis) tïŋ, go tak lɔn ye yen pïu dït ë pïu, ku ëcï cökde jäl. Yen (Sulaiman) acï lueel, “Kënë ee ɣön ë tɔ̈c ë rot cï thiɔ̈ɔ̈ŋ në gël.” Acï (Balqis) lueel, "O Bänydiɛ̈, ee yic, ɣɛn acï kërac looi tënë rɔt. Ɣɛn acï rɔt gaam kek Solomon tënë Allah, Bɛ̈nydït pinynhom ëbɛ̈n."