اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
Sa pagkatinuod, akong nakita nga adunay usa ka babaye nga nagdumala kanila, ug siya gipanalanginan sa tanan ug adunay usa ka dakong trono.
وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ
wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).
Ako (ang langgam nga Hud) nakakaplag kaniya ug sa iyang katawhan nga nagsimba sa adlaw, dili kang Allah; ug gihimo ni Satanas nga ang ilang (daotan) nga mga buhat daw matahum alang kanila, sa ingon nagbabag kanila gikan sa dalan (ni Allah), mao nga dili sila magiyahan,
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Giingnan siya (Balqis), “Sulod sa palasyo.” Busa sa dihang nakita niya (Balqis) kini, naghunahuna siya nga kini usa ka dako nga lim-aw sa tubig, ug iyang gihuboan ang iyang mga bitiis. Siya (Sulaiman) miingon, “Kini usa lamang ka salog nga natabunan og bildo.” Siya (Balqis) miingon, "O akong Ginoo, sa pagkatinuod, nakasala ako sa akong kaugalingon. Nagtugyan ako uban ni Solomon kang Allah, ang Ginoo sa tanang kalibutan."