وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
आ जे महिला ओ (यूसुफ) हुनकर घर मे रहैत छलाह, हुनका बहका देलकनि। ओ दरबज्जा सभ बन्न कऽ कहलथिन, “हमरा लग आबि जाउ।” यूसुफ कहलकै, "हम अल्लाह के शरण लैत छी, सचमुच हमर मालिक हमरा संग नीक व्यवहार केने छथि।" सत्ते, अन्यायी व्यक्ति भाग्यशाली नहि होयत।
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
ओ (राजा) (स्त्री सभ सँ) कहलथिन, “जखन अहाँ सभ यूसुफ केँ हुनका अधीन करबाक लेल प्रलोभन देलहुँ तखन अहाँ सभ केहन छलहुँ?” ओ सभ कहलक, “अल्लाह सिद्ध छथि, हुनका बारे मे हमरा सभ केँ कोनो खराब बात नहि बुझल छल।” अल-अजीज’क पत्नी बजलीह, “आब सच्चाई साफ भ’ गेलै, हमहीं ओकरा प्रलोभन आ बहका देलहुँ, आ सचमुच ओ सच्चाई मे सँ एक छलाह.”
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(यूसुफ कहलनि) "से त' एहि लेल जे हुनका (अल-अजीज) ई जानि लेथि जे हम वास्तव मे हुनका संग धोखा नहि केलहुँ जखन ओ ओतय (घर मे) नहि छलाह, आ अल्लाह विश्वासघात करयवला सभक धोखा केँ मंजूर नहि करैत छथि।"
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
आ हम अपना केँ (गलती सँ) मुक्त (घोषणा) नहि करैत छी, कारण वास्तव मे वासना सदिखन दुष्टता दिस ल' जाइत छैक, सिवाय (काम) जकरा लेल हमर प्रभु दया केने छथि | सचमुच हमर प्रभु क्षमाशील, परम दयालु छथि।