وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
E a dònna ch’o l’abitava lê (o Yusuf) inta seu casa a l’à seduto. O l’à serrou e pòrte e o l’à dito: «Vegnî vexin à mi». O Yusuf o l'à dito: «Cerco refugio inte Allah, de fæto, o mæ patron o m'à trattou ben». De fæto, a persoña ingiusta a no saià affortunâ.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
O (o re) o l’à dito (a-e dònne): «Comme l’é stæto quande l’é stæto tentou o Yusuf à sottomettese?» Dixan: «Allah o l’é perfetto, no conoscemmo ninte de grammo da lê». A moggê do Al-Aziz a l'à dito: «Oua a veitæ a l'é ciæa, son stæto mi ch'o l'à tentou e seduto, e de fæto o l'é un di pòpoli vedi».
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(O Yusuf o l’à dito), “Quello o l’é pe fâlo savei che pe in davei no l’ò tradio quande o no l’ea lì (à cà), e che Allah o no l’approva l’inganno de quelli che tradiscian .
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
E no (declaro) mi mæximo libero (da-i erroî), perché in veitæ a lussuria a pòrta delongo a-o mâ, feua che (lussuria) pe-a quæ o mæ Segnô o l’à dæto misericordia. De fæto, o mæ Segnô o l’é Perdonante, Misericordioso.