اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ
iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).
کله چې دوی په هغه کې وغورځول شول، نو د دوزخ د اور په وخت کې یې د وحشتناکو غږونو غږونه واورېدل،
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ
takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).
نږدې وه چې له غوسې څخه ډک شي. هر کله چې (د کافرانو) یوه ډله په هغه کې وغورځول شي، د هغه ساتونکي به (له هغوی څخه) پوښتنه وکړي، "ایا تاسو ته (په دې نړۍ کې) کوم خبردارونکی نه و راغلی؟"
نَارُ اللّٰهِ الْمُوْقَدَةُۙ
nārullāhil-mūqadah(tu).
(دا) د الله (د عذاب) اور دی چې بل شوی دی،
الَّتِيْ تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْـِٕدَةِۗ
allatī taṭṭali‘u ‘alal-af'idah(ti).
کوم چې زړه ته (سوځوي).
اِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُّؤْصَدَةٌۙ
innahā ‘alaihim mu'ṣadah(tun).
په حقيقت کې اور (په خپله) کلک تړل شوی دی،
فِيْ عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ࣖ
fī ‘amadim mumaddadah(tin).
(په داسې حال کې چې دوی) په اوږدو ستنو پورې تړلي وو.