99
Q.S المومنون (23:99)
حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ
Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).
(د هغو کسانو حال دا دی چې کافران شوي دي)، تر دې چې کله د دوی یو کس ته مرګ راشي، نو هغه وايي: "ای زما ربه! ما بیرته (دنیا ته) راوله."
100
Q.S المومنون (23:100)
لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
"تر څو زه هغه نیک کارونه وکړم چې ما پریښي دي." البته نه! په حقیقت کې، دا یوازې یوه بهانه ده چې هغه وویل. او د دوی په وړاندې تر هغه ورځې پورې برزخ دی چې دوی بیا راژوندي شي.