وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
او هغه ښځه چې هغه (یوسف) په خپل کور کې اوسېده، هغه یې په غوسه کړ. او دروازې یې وتړلې او ویې ویل: "زما سره نږدې شه." یوسف وویل: "زه په الله پناه غواړم، په حقیقت کې، زما مالک زما سره ښه چلند کړی دی." په حقیقت کې، ظالم سړی به بختور نه وي.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
هغه (پاچا) ښځو ته وویل: "تاسو څنګه وئ کله چې تاسو یوسف علیه السلام ته د هغه د اطاعت کولو لپاره وسوسه ورکړه؟" هغوی وویل: "الله تعالی کامل دی، موږ د هغه په اړه هیڅ بد نه پوهېدو." د العزیز میرمنې وویل: "اوس حقیقت څرګند شو، دا ما وه چې هغه مې و ازمویه او هغه مې وغولولو، او په حقیقت کې هغه له صادقانو څخه و."
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(يوسف وويل)، دا د دې لپاره ده چې هغه (عزيز) پوه شي چې ما په رښتيا سره هغه سره خيانت نه دی کړی کله چې هغه په کور کې نه و، او دا چې الله د هغو کسانو دوکه نه خوښوي چې خيانت کوي.
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
او زه ځان (له تېروتنو څخه) پاک نه ګڼم، ځکه چې په حقیقت کې شهوت تل د بدۍ لامل کیږي، پرته له هغه (شهوت) څخه چې زما رب پرې رحم کړی وي. په حقیقت کې زما رب بخښونکی او مهربان دی.