وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
ಮತ್ತು ಅವನು (ಯೂಸುಫ್) ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆ ಅವನನ್ನು ಮೋಹಿಸಿದಳು. ಮತ್ತು ಅವನು ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, "ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬನ್ನಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಯೂಸುಫ್ ಹೇಳಿದನು, "ನಾನು ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಯಜಮಾನನು ನನ್ನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ." ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅನ್ಯಾಯಗಾರನಿಗೆ ಅದೃಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
ಅವನು (ರಾಜ) (ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ), "ನೀವು ಯೂಸುಫನನ್ನು ಅವನಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗುವಂತೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಿದಾಗ ನೀವು ಹೇಗಿದ್ದಿರಿ?" ಅವರು ಹೇಳಿದರು, "ಅಲ್ಲಾಹನು ಪರಿಪೂರ್ಣನು, ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಟ್ಟ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ." ಅಲ್-ಅಜೀಜ್ ಅವರ ಪತ್ನಿ ಹೇಳಿದರು, "ಈಗ ಸತ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಮೋಹಿಸಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸತ್ಯವಂತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದನು."
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(ಯೂಸುಫ್ ಹೇಳಿದರು), "ಅವನು (ಅಲ್-ಅಜೀಜ್) ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವರ ವಂಚನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ (ಅಲ್-ಅಜೀಜ್) ತಿಳಿಯಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಇದು.
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
ಮತ್ತು ನಾನು (ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ) ಮುಕ್ತನೆಂದು (ಘೋಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ), ಏಕೆಂದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕಾಮವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ನನ್ನ ಕರ್ತನು ಕರುಣಿಸಿರುವ (ಕಾಮ) ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ನನ್ನ ಕರ್ತನು ಕ್ಷಮಿಸುವವನು, ಕರುಣಾಮಯಿ.