وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ
wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)ཟླ་མཚན་གྱི་སྐོར་དྲིས། “དེ་ནི་བཙོག་པ་ཞིག་རེད།” དེར་བརྟེན་ཟླ་མཚན་གྱི་སྐབས་སུ་ཁྱེད་རང་གི་ཨམ་སྲུ་དང་ཐག་རིང་དུ་བསྡད་དགོས། དེ་དག་གཙང་མ་མ་ཆགས་བར་དུ་དེ་དག་ལ་ཉེ་བར་མ་བཅོས། དེ་ཚོ་གཙང་མ་ཆགས་པའི་སྐབས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་བཀའ་གནང་བ་ལྟར་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཐེ་གཏོགས་བྱོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་མཁན་ལ་དགའ་པོ་བྱེད་པ་དང་རང་ཉིད་གཙང་མ་བཟོ་མཁན་ལ་དགའ་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་གིས་སྨོན་ལམ་འདེབས་འདོད་ཡོད་ན་གདོང་དང་ལག་པ་གུང་མོ་བར་དུ་བཀྲུས་ནས་མགོ་གཡུག་ནས་རྐང་པ་སྲེ་ལོང་བར་བཀྲུས་དགོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཇུན་བྷ་ཡིན་ན། དེ་ནས་ཁྲུས་བྱོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ནད་པ་ཡིན་པའམ་འགྲུལ་བཞུད་བྱེད་བཞིན་ཡོད་པའམ་ཡང་ན་གཙང་སྦྲ་ཁང་ནས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་པའམ་ཡང་ན་བུད་མེད་ལ་ལག་པ་འཆང་བ་ཡིན་ན། ཁྱེད་རང་གི་གདོང་དང་ལག་པ་དེས་(ཐལ་རྡུལ་)འབྱིད་དགོས། ཁྱེད་ལ་དཀའ་ངལ་བཟོ་འདོད་མེད་ཀྱང་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་གཙང་མ་བཟོས་ནས་ཁྱེད་ལ་ཁོང་གི་བྱིན་རླབས་མཇུག་སྒྲིལ་ནས་ཁྱེད་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུ་རྒྱུ་ཡིན།
لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ
lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).
ཁ་ཆེའི་ལྷ་ཁང་དུ་དུས་རྟག་ཏུ་སྨོན་ལམ་མི་རྒྱག་པ། དོན་དངོས་ཐོག ཆོས་ལུགས་ཀྱི་རྨང་གཞིའི་ཐོག་བཙུགས་པའི་ཁ་ཆེའི་ལྷ་ཁང་ཞིག ཉིན་དང་པོ་ནས་ཁྱེད་རང་གིས་དེའི་ནང་དུ་སྨོན་ལམ་རྒྱག་རྒྱུ་དེ་འོས་འཚམ་ཆེ་བ་རེད། ནང་དུ་རང་ཉིད་གཙང་སྦྲ་བྱེད་འདོད་པའི་མི་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་མི་གཙང་མ་ལ་དགའ།