اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).
तुमच्या बायले वांगडा रातच्या वेळार एकठांय उपास करप तुमकां परवानगी आसा. ते तुजे कपडे आनी तूं तांकां कपडे. तुमकां स्वताक आडावंक मेळना हें अल्लाक खबर आसा, पूण तो तुमचो पश्चात्ताप मान्य करता आनी तुमकां माफ करता. देखून आतां तांचे कडेन हस्तक्षेप करात आनी अल्लान तुमचे खातीर जें थारायलां तें सोदून काडात. धव्या धागेचो आनी काळो धागो म्हळ्यार फांतोडेर तुमकां (भेद) स्पश्ट जायसर खावप आनी पियेवप. उपरांत सांजवेळा (आता) मेरेन उपास पुराय करचो. पूण मशिदींत इकाफ करतना तांकां हस्तक्षेप करचो न्हय. तो अल्लाचो फरमान, देखून ताचे कडेन वचूं नाकात. अशे तरेन अल्ला लोकांक आपले आयत समजायतात, जाका लागून तांकां धर्मपरायणताय मेळटली.
وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
आनी घटस्फोट घेतिल्ल्या बायलांक तीन फावटीं कुरू’ स्वताक संयम (रावचें) (रावचें) करचें पडटा. अल्लान आपल्या पोटांत जें रचलां तें लिपोवप तांकां परवानगी ना, जर ते अल्लाचेर आनी निमाण्या दिसाचेर विस्वास दवरतात. आनी तांच्या घोवाक त्या (काळांत) तांचे कडेन परत येवपाचो चड अधिकार आसा, जर तांकां सुदारणा जाय जाल्यार. आनी तांकां (बायलांक) तांच्या कर्तव्यांकडेन योग्य रितीन समतोल दवरिल्ले हक्क आसतात. पूण घोवाक तांचेर फायदे आसतात. अल्ला हो सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धीमान.
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهٗ حَيٰوةً طَيِّبَةًۚ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa lanuḥyiyannahū ḥayātan ṭayyibah(tan), wa lanajziyannahum ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).
जो कोण दादलो वा बायल, भावार्थी आसतना बरीं कामां करता, ताका आमी नक्कीच बरें जिवीत दितले आनी तांणी केल्ल्या सगळ्यांत बऱ्या प्रमाणांत इनाम दितले हें निश्चीत.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ
ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).
आनी (मुहम्मद) पुस्तकांत (अल-कुरान) मरियमाची काणी सांगात, (म्हळ्यार) जेन्ना तिणें आपल्या कुटुंबांतल्यान उदेंते वटेनच्या एका जाग्यार (बैतुलमकदीस) निर्वासित केलो,
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا
fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).
मागीर ताणें तांचे कडल्यान एक पडदो (जो ताची राखण करतालो) घालो; मागीर आमी आमचो आत्मो (जिब्रिल) ताचे कडेन धाडलो, देखून तो ताचे मुखार परिपूर्ण मनशाच्या रुपांत दिसलो.
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
खरेंच, मुसलमान दादले-बायलो, विस्वास दवरपी दादले-बायल, आपल्या आज्ञापालनाचेर खर रावपी दादले-बायलो, नितीमान दादले-बायलो, धीर धरपी दादले-बायलो, नम्र दादले-बायलो, भिक्षा दिवपी दादले-बायलो, उपास करपी दादले-बायलो, आपलो मान सांबाळपी दादले-बायलो, चड करून अल्लाचो (नांव) उल्लेख करपी दादले-बायलो, अल्लान तांकां माफी आनी व्हड इनामाची तजवीज केल्या.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
आनी आमी मनशांक आपल्या आवय-बापायचें बरें करपाची आज्ञा दिली. ताचे आवयन ताका अडचणीन गर्भधारणा केल्लो, आनी ताका अडचणीन (तशेंच) जल्म दिलो. दुदाक धरपामेरेनचो गुरवारपणाचो काळ तीस म्हयने आसता, जाका लागून तो (भुरगो) व्हड जावन चाळीस वर्सांचो जातकच तो मागणें करता, "हे म्हज्या प्रभू, तुवें म्हाका आनी म्हज्या आवय-बापायक दिल्ल्या तुज्या आशीर्वादांक लागून हांव उपकारी जावंक शकता आनी तुका मान्य केल्लीं बरीं कर्तुबां करपाक मेळचीं; आनी म्हज्या भुरग्यां मेरेन आनी नात्यांतल्यांक सकयल व्हांवपी बरेंपण म्हाका दिवचें." खरेंच हांव तुका पश्चात्ताप करतां आनी खरेंच हांव मुसलमानांतलो एक."
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
हे पैगंबर! जेन्ना भावार्थी बायलो तुमचे कडेन बैअत (विश्वासाची प्रतिज्ञा) घेवपाक येतात, तेन्ना तीं अल्लाक कांयच सांगात दिवचीं नात; चोरयेचे नात, व्यभिचार करचे नात, भुरग्यांक मारचे नात, हात-पांय मदीं सोदून काडिल्लीं फट करचे नात आनी बऱ्या प्रकरणांत तुमची आज्ञा मोडचे नात, देखून तांचें निश्ठावान उतर मान्य करात आनी तांचे खातीर अल्लाक माफी मागची. खरेंच अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ
wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).
आनी अल्लान फारोची बायल भावार्थी लोकां खातीर एक बोधकथा मांडली, जेन्ना तिणें म्हणलें, "हे म्हज्या प्रभू, म्हाका तुज्या वांगडा परादीसांत घर बांदून फारो आनी ताच्या कर्तुबां पासून म्हाका वाटाव, आनी अन्यायी लोकां कडल्यान म्हाका वाटाव"
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
आनी इमरानाची धूव मरियम, तिणें आपलो मान सांबाळ्ळो, मागीर आमी तिच्या पोटांत आमच्या (सृश्टी केल्ल्या) आत्म्याचो कांय उस्वास घेतलो; आनी ताणें आपल्या प्रभूचीं उतरां आनी ताच्या पुस्तकांक पुष्टी केली; आनी तो आज्ञाधारक लोकां मदलो एक आशिल्लो.