يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Ku ëcï pïu thiɔ̈k ke dɔm nyin. Na cï (maŋ) ɣeer, ke keek aa cath në ye thar, ku na cï cool bɛ̈n në ke nhïïm, ke ka ye kɔ̈ɔ̈c. Na wïc Allah, ke ka cï pïŋden ku tïŋden nyaai. Ee yic, Allah ee raan ril ëbɛ̈n në käŋ yiic.
تَبٰرَكَ الَّذِيْ بِيَدِهِ الْمُلْكُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌۙ
tabārakal-lażī biyadihil-mulk(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Aciëŋ ë Allah yen mac (käŋ) bääny, ku yen ee raan ril ëbɛ̈n në këriɛ̈ɛ̈c ëbën.