يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Ɔ ka kan’n, ɲanmiɛn m’ɔ la nglo lɔ plaii’n w’a tɔ be su. Blɛ kwlaa nga (aunmuan’n) kpaja’n, be nanti i bo, kpɛkun kɛ aosin’n tɔ be su’n, be jran. Sɛ ɔ ti kɛ Allah kloli’n, nn w’a yi be tilɛ’n nin be ɲinma’n. Nanwlɛ, Allah le kwlalɛ like kwlaa su.
تَبٰرَكَ الَّذِيْ بِيَدِهِ الْمُلْكُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌۙ
tabārakal-lażī biyadihil-mulk(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Maan be manman Allah m’ɔ sie famiɛn diwlɛ’m be kwlaa’n, m’ɔ le kwlalɛ like kwlaa’n.