لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ
lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).
Ne c'hell ket bezañ tizhet gant an daoulagad, padal e c'hell gwelet an holl weledigezhioù, hag eñ eo an hini soutilañ, an hini speredekañ.
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Hag e savas e dud war an tron. Hag e stoujont (an holl) dirazañ (Yusuf). Hag eñ (Yusuf) a lavaras, "O va zad! Setu displegadenn ma hunvre a-raok. Ha gwir eo, va Aotrou en deus graet anezhañ gwirvoud. E gwirionez, va Aotrou en deus graet vad din, pa'm eus dieubet ac'hanon eus ar prizon ha pa'z eo bet degaset ac'hanout eus ar gêriadenn, goude ma oa bet distrujet gant Satan (an darempredoù) etre me ha ma breudeur. E gwirionez, va Aotrou a zo dous er pezh a fell dezhañ, Eñ eo an Holl-Roue. Holl-fur.
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).
Ha n'hoc'h eus ket merzet e kas Allah dour (glav) eus an oabl, evit ma teufe an douar da vezañ glas ? E gwirionez, Allah a zo soutil, holl-gouzout.
يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ
yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).
(Lukman a lavaras): "O va mab! E gwirionez, ma vije (un ober) ken pounner hag ur had sezo, hag e vije en ur maen pe en oabl pe war an douar, e rofe Allah dezhañ (ur gopr). Sur a-walc'h eo Allah ar soutilañ, ar reizhañ.
اَللّٰهُ لَطِيْفٌۢ بِعِبَادِهٖ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ ࣖ
allāhu laṭīfum bi‘ibādihī yarzuqu may yasyā'(u), wa huwal-qawiyyul-‘azīz(u).
Allah a zo dous e-keñver e servijerien; Reiñ a ra boued d'an neb a fell dezhañ hag eñ eo hollc'halloudek, hollc'halloudek.