مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
A parabola de unna persoña ch’a speisa a seu ricchessa inta stradda de Allah a l’é comme unna semensa ch’a fa cresce sette stecche, in sce ògni stecche gh’é çento semense. Allah o se moltiplica pe chi O veu, e Allah o l’é Onnicomprenscivo, Onnisciente.
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
(Pregavan): «Nòstro Segnô, no inclinâ o nòstro cheu à l’errô dòppo ch’o n’à dæto a guidda, e conceddene a misericordia da parte de ti, in veitæ ti l’é o Donatô».
وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ
wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).
E o t’à dæto tutto quello che ghe domandi. E se ti conti e benediçioin de Allah, de seguo no ti saiæ bon de contâle. De fæto, i umoen son ben ben ingiusti e ben ben negatoî (e benediçioin de Allah).
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ
am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).
Ò gh’an un tesoro de graçia da-o vòstro Segnô, l’Onnipotente, o Tutto-Datore?]
اَللّٰهُ لَطِيْفٌۢ بِعِبَادِهٖ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ ࣖ
allāhu laṭīfum bi‘ibādihī yarzuqu may yasyā'(u), wa huwal-qawiyyul-‘azīz(u).
Allah o l'é gentile verso i seu servitoî; O dà o sostentamento à chi o veu e o l’é Onnipotente, Onnipotente.