وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
आनी तुज्या एका बायलेचे सुवातेर दुसरी बायलेची सुवात घेवपाची इत्सा आसल्यार, आनी तातूंतल्या एका बायलेक व्हडलीशी गिरेस्तकाय दिल्या जाल्यार तातूंतली कांयच परत घेवची न्हय. खोट्या आरोप करून आनी स्पश्ट पातक (सहून) तुमी तें परत घेतले?
وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
आनी जो कोण चूक वा पाप करता, मागीर तो निरपराधी मनशाचेर आरोप करता, मागीर खरेंच, ताणें फट आनी स्पश्ट पाप व्हरून दवरलां.
وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ
wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).
आनी (आमी तांकांय ख्यास्त दिली) तांणी (जेजूचेर) अविश्वास केल्ल्यान आनी मरियम्माचेर केल्ल्या सामक्या नीच आरोपांक लागून.
وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).
आनी आयकून कित्याक म्हणनात, "आमी ह्या विशीं उलोवप योग्य न्हय. तुका महिमा आसूं, ही एक व्हडली फट."
وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
आनी जे दादले आनी बायल भावार्थी दुखयतात, तांणी कसलीच चूक नासतना तांणी केल्या, मागीर खरेंच, तांणी फट आनी खरी पातक व्हरून दवरल्यात.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
हे पैगंबर! जेन्ना भावार्थी बायलो तुमचे कडेन बैअत (विश्वासाची प्रतिज्ञा) घेवपाक येतात, तेन्ना तीं अल्लाक कांयच सांगात दिवचीं नात; चोरयेचे नात, व्यभिचार करचे नात, भुरग्यांक मारचे नात, हात-पांय मदीं सोदून काडिल्लीं फट करचे नात आनी बऱ्या प्रकरणांत तुमची आज्ञा मोडचे नात, देखून तांचें निश्ठावान उतर मान्य करात आनी तांचे खातीर अल्लाक माफी मागची. खरेंच अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.