وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Әгәр ҙә ҡатынығыҙҙы икенсе ҡатынға алмаштырырға теләһәгеҙ, шул уҡ ваҡытта уларҙың береһенә күп байлыҡ биргәнһегеҙ икән, унан бер нәмәне лә кире алмағыҙ. Ялған ғәйепләүҙәр һәм ысын гонаһтар (күтәреү) аша уны кире аласаҡһығыҙмы?
وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Кем хата йәки гонаһ ҡылһа, һуңынан уны ғәйепһеҙ кешегә япһарһа, ысынлап та, ул ялған һәм асыҡ гонаһ күтәргән.
وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ
wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).
һәм (Беҙ шулай уҡ яза бирҙек) уларҙың (Ғайсаға ҡаршы) иман килтермәүҙәре һәм Мәрйәмде бик аяуһыҙ ғәйепләүҙәре өсөн,
وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).
Ә ни өсөн һеҙ уны ишеткәс: "Беҙгә был турала һөйләшергә ярамай. Дан Һиңә, был ҙур ялған", - тип әйтмәйһең.
وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Һәм иман килтергән ир һәм ҡатын мөьминдәрҙе рәнйеткәндәр, улар тарафынан бер ниндәй ҙә золом ҡылынмағандар.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
Эй, пәйғәмбәр! Мөьмин ҡатындар һиңә бәйғәт алырға килгәндә, улар Аллаһҡа бер нәмәне лә тиңдәш итмәҫкә; урлашмаҫ, зина ҡылмаҫ, балаларын үлтермәҫ, ҡул-аяҡ араһында уйлап сығарған ялғанды ҡылмаҫ һәм яҡшы эштә һиңә буйһонмаҫ, шуға күрә уларҙың тоғролоҡ вәғәҙәһен ҡабул ит һәм улар өсөн Аллаһтан ярлыҡау һора. Ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!