ذٰلِكَ الَّذِيْ يُبَشِّرُ اللّٰهُ عِبَادَهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا اِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبٰىۗ وَمَنْ يَّقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهٗ فِيْهَا حُسْنًا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ
Żālikal-lażī yubasysyirullāhu ‘ibādahul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), qul lā as'alukum ‘alaihi ajran illal-mawaddata fil-qurbā, wa may yaqtarif ḥasanatan nazid lahū fīhā ḥusnā(n), innallāha gafūrun syakūr(un).
Ia kata (ka jingai) la pynbna da U Allah ban pynsngewbha ia ki shakri jong U kiba ngeit bad leh ia ki kam babha. Ong (U Muhammad), “Ngam pan ei ei na phi kum ka jingsiew kylliang ia ka jingkhot jong nga lait noh tang ka jingieit ha ka iing ka sem.” Bad uno uno uba leh bha, Ngin pyndap ia ka jingbha. Hooid, U Allah u long uba map tam, uba sngewnguh tam.